Czym jest ikona?

Ikona jest obrazem przedstawiającym Oblicze Chrystusa, Matki Najświętszej, Świętych, ich sceny z życia – zawsze ściśle związane z Biblią. Tworzy się ją na modlitwie, aby po powstaniu, towarzyszyła i pomagała w relacji z Panem tym, którzy ją otrzymają. Ikona jest często obrazem o dużych walorach artystycznych, ale nie to stanowi jej istotę.  Ma nas przenosić w rzeczywistość duchową. Mówi się czasem, że jest oknem na niebo, czyli otwiera nas na tajemnicę Boga wyrażoną za pomocą kolorów i linii, a z drugiej strony wpuszcza światło niebieskie, czyli staje się pewnym pośrednikiem łaski. Ikona urzeczywistnia obecność przedstawionych Postaci Świętych, a tym samym samego Boga.

 

W tym roku, podczas wielkopostnego dnia skupienia w sektorze mazowieckim B, na koniec Mszy św. kapłan poświęcił naszą ikonę. Modlitwa poświęcenia ikon jest bardzo długa i bogata w treść. Na tę okoliczność został wybrany fragment, który usłyszeliśmy z ust kapłana, błogosławiącego ikonę. Mnie osobiście dotykają słowa: Panie teraz wejrzyj na tę ikonę, którą Twój sługa uczynił ku Twojej czci i chwale, Jedynego w Trójcy świętej sławionego Boga, i Jednorodzonego Twego Syna, Pana naszego Jezusa Chrystusa, Przeczystej i Błogosławionej Jego Matki (…), i ku pamięci Twoich Świętych. Pobłogosław ją i poświęć, i daj jej moc uleczania, odpędzania wszelkich zakusów diabelskich. A wszystkich gorliwie modlących się przed nią usłysz i obdarz miłosierdziem, i pozwól im otrzymać łaskę.

Modlitwa ta pokazuje, że ikona nie jest zwykłym przedmiotem, obrazem, ale stanowi narzędzie działania Bożej łaski, a Kościół od wieków uznaje ją za sakramentalium*.

 

Każdy etap tworzenia ikony ma głęboką symbolikę. Ikona powstaje na podłożu drewnianym, które ma nam przypominać drzewo poznania dobra i zła z Raju czy drzewo Krzyża. Po starannym wykonaniu deski pod ikonę pokrywa się ją płótnem, które z kolei przywołuje na myśl Całun okrywający Ciało Pana czy chustę Weroniki. Kolejną warstwą technologiczną ikony jest zaprawa nakładana w kilkunastu warstwach, co sugeruje, że ikona jest częścią świątyni, fragmentem jej murów. Nakładając każdą warstwę zaprawy przywołujemy orędownictwa kolejnego z Apostołów, powierzając im swoją pracę oraz tych, którzy będą malować ikonę na tym podłożu i tych, którzy ją otrzymają.

 

Do wykonania ikony wykorzystuje się od wieków naturalne materiały takie jak drewno, jajo kurze, minerały, martwe szczątki roślin czy zwierząt. Ta obumarła materia odradza się na nowo w procesie tworzenia ikony, by Chwała Boga mogła objawić się w pięknie przedstawienia Jego Świętych. Pisze o tym Pięknie Ks. Janusz Pasierb w wierszu Sztuka:

grając dotykam zżółkłych kości i trumiennego hebanu

malując używam sierści nieżyjących zwierząt

rzeźbiąc wstępuję jak w wąwóz w śmiertelny chłód kamienia

pisząc pokrywam czarnymi znakami całun w którym szeleszczą zabite drzewa

gdy gram maluję rzeźbię piszę

spod moich drętwiejących palców

wytryska życie

 

A Bp Michał Janocha dopowiada jeszcze w ten sposób: „Artysta tworzy z martwej materii, w nim również dokonuje się proces umierania. Paradoksalnie, z tego właśnie powstaje życie. Powiedziałbym więc, że każda głęboka sztuka, a więc taka, która szuka prawdy, dobra, piękna, ma wymiar paschalny, czyli teologiczny, nawet jeśli twórca sobie tego nie uświadamia.” (A piękno świeci w ciemności. Z biskupem Michałem Janochą rozmawia Ewa Kiedio, Biblioteka „Więzi”, 2017, str. 47).

 

Czynności przy ikonie, na każdym etapie jej powstawania są ściśle związane z modlitwą. Praca ta wymaga ode mnie nieustannego dbania o kondycję duchową. Kiedyś usłyszałam od pewnego kapłana, że jeśli chcesz się dalej rozwijać w tym co robisz, w tworzeniu ikon, musisz zadbać o codzienną adorację. To zdanie zapadło mi w sercu, ale nie od razu przekułam je w czyn. Adoracja Najświętszego Sakramentu stała się dla mnie bardzo ważna, choć cały czas nie w takim wymiarze jakbym tego chciała.

 

Z pewnością to nie przypadek, że obrazem który towarzyszy ekipom jest właśnie Ikona przedstawiająca Świętą Rodzinę. Widoczne na ikonie relacje między Chrystusem, Matką Najświętszą i Józefem mogą stać się dla nas realną inspiracją do pogłębiania naszej duchowości małżeńskiej. Niezwykle cieszę się, że mogłam namalować tę ikonę dla naszego sektora, i że ta ikona  będzie gościć w naszych domach, że każde małżeństwo będzie miało swój czas na jej kontemplację i rozważania. Wierzę, że perygrynacja ikony w naszym sektorze mazowieckim B, stanie się źródłem błogosławieństwa dla naszych małżeństw, rodzin i całego Ruchu Equipes Notre-Dame.

 

Beata Krwawicz-Michalska, mgr sztuki, absolwentka ASP w Warszawie, wydział konserwatorcji malarstwa i rzeźby polichromowanej.

 

Dla tych, którzy chcieliby pogłębić wiedzę na temat ikon, polecam następujące pozycje:

  • A piękno świeci w ciemności. Z biskupem Michałem Janochą rozmawia Ewa Kiedio, Biblioteka „Więzi”, 2017
  • Sztuka ikony teologia piękna, Paul Evdokimov, Promic, 2010
  • Teologia ikony, Leonid Uspienski, W drodze, 1993

 

* Sakramentalia – to święte znaki, które na podobieństwo sakramentów wskazują przede wszystkim na duchowe dobra osiągane dzięki wstawiennictwu Kościoła. Przygotowują one ludzi do przyjęcia właściwego skutku sakramentów i uświęcają różne okoliczności życia. (KL 60 – Konstytucja o liturgii świętej  “SACROSANCTUM CONCILIUM”, 1963). Mówiąc prościej, Sakramentalia to ustanowione przez Kościół znaki, które służą uświęcaniu naszej codzienności. Są niejako „przedłużeniem” sakramentów, w których przyjmujemy Bożą łaskę. Sakramentalia nie udzielają wprost łaski Ducha Świętego, tak jak sakramenty, ale uzdalniają do jej przyjmowania i życia nią na co dzień.

17 września 2022 – rozpoczęcie roku formacyjnego w sektorze Mazowsze A

W dniu 17.09.2022 roku spotkaliśmy się w Sanktuarium Matki Bożej Nauczycielki Młodzieży na Siekierkach, aby uczcić rozpoczęcie roku formacyjnego Ekip Notre-Dame 2022/2023 Sektora Mazowieckiego A.
Pierwsza część spotkania miała charakter modlitwy, adoracji Najświętszego Sakramentu oraz uczestnictwa we Mszy Świętej. Eucharystia sprawowana była przez kapłanów posługujących w ekipach END. Homilię wygłosił o. Waldemar Linke, który w słowie skierowanym do nas nawiązał do Czytania – Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian i Ewangelii św. Łukasza. Oba teksty odnoszą się do przypowieści o siewcy. To co szczególnie zapamiętaliśmy z tej Homilii to słowa Ojca, że wszystkie zasiewane ziarna są tej samej jakości, wszyscy są równi wobec Boga. Oprawę muzyczną i liturgiczną zapewniły małżeństwa z naszego sektora. Po Mszy Św. przekazane zostały wybranym małżeństwom przez Parę Odpowiedzialną Sektora nowe posługi na kolejny rok formacyjny.

Następnie udaliśmy się do sali konferencyjnej na kolejną część spotkania. Para Odpowiedzialna Sektora Sylwia i Paweł Łozińscy przedstawili nam podsumowanie ubiegłego roku formacyjnego i rozpoczęli konferencję na temat znaczenia odpowiedzialności za Ruch END.Następnie konferencję tę kontynuowali Kasia i Marek Rymsza. Opowiedzieli nam jak oni jako małżeństwo dojrzewali do różnych posług, jak to wpływało na ich życie – nie tylko prywatne, ale i zawodowe. Podsumowując obie konferencje można się pokusić o stwierdzenie na temat przyjmowania posług, że nie należy się bać przyjmować posług i wykonywać je na miarę naszych możliwości. Wykonywać posługi na miarę naszych możliwości to znaczy być otwartym na posługi i nie popadać w perfekcjonizm (który może być przeszkodą w podjęciu decyzji o podejmowaniu posług).

Bardzo inspirujący był dla nas wykład Pana Mateusza Krawczyka o tym: „Dlaczego warto czytać Pismo Święte”. Pan Mateusz przedstawił 7 argumentów, które przemawiają za tym. Sposób przedstawienia tematu i forma przekazu była niezwykle inspirująca. Pan Mateusz powołał przy tym 6 teologicznych i subiektywnie wybranych argumentów uzasadniających, dlaczego on czyta Pismo Święte. Odniósł się nie tylko do zwykle powoływanych argumentów, ale także podkreślił walory Pisma Świętego jako tekstu uniwersalnego, mocno osadzonego w kulturze, filozofii, którym można się zachwycać. Wykład podkreślał różne figury literackie, warstwy stylistyczne, formy tekstowe (kończąc na ulubionej autora intertekstualności). Nie poprzestając na tym mówca odnosił się także do samego przekazu Pisma Świętego jako najpiękniejszego tekstu o miłości Boga do Ludzi oraz jej historii i uniwersalności tych tekstów oraz tym, że jest to słowo Boga. Zaskakującym zakończeniem tego wywodu było spuentowanie i podanie 7 dość przewrotnego argumentu, powołanego przez jego Żonę, że tekstu tego „po prostu głupio nie znać”.

Rozwinięciem wykładu Pana Mateusza, była dalsza wymiana myśli w grupach na temat Słowa Bożego i przemyśleń dotyczących czytania Pisma Świętego i tego jak to wpływa na życie członków ekipy END. W trakcie spotkania zaplanowany był przepyszny obiad oraz słodkie przekąski, które dodały nam pozytywnej energii.
Bardzo się cieszymy się, że w ten sposób zainaugurowano nowy rok formacyjny. Z Panem Bogiem i jego słowem ruszamy na w kolejny rok naszego życia małżeńskiego ze słowami: wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój w Zbawicielu moim

Błogosławionego roku życzą
Paulina i Marek Chodniccy, ekipa W24A

 

Im trudniej, tym bardziej! W tym roku formacyjnym dajmy z siebie 100%

Im trudniej, tym bardziej” – z takim mocnym hasłem sektor mazowiecki B rozpoczął rok formacyjny 2022/23!

Spotkaliśmy się 17 września w parafii Księży Michalitów na warszawskim Bemowie. To było niezwykłe spotkanie. Duch Święty działał z mocą przenikając serca i dając wolę walki o jeszcze piękniejsze życie w Bożej obecności.

Rozpoczęliśmy od Mszy Świętej, której przewodniczyli ks. Jacek Wiliński (ekipa W7B), ks. Piotr Wasilewski (nowa ekipa W15B), ks. Maciej Chwarścianek SDS (ekipa pilotowana) oraz ks. Zbigniew Chwaja SCJ – Doradca ekipy W7B oraz Ekipy Sektora. Ksiądz Zbigniew wygłosił również słowo, ukierunkowujące nas na konkrety wynikające z charyzmatu naszej formacji.

 

Po Mszy, para odpowiedzialna sektora – Beata i Piotr Michalscy, przedstawili z odwagą konkretne wyzwania dla całego sektora i każdego małżeństwa. Wyzwania zostały sformułowane zgodnie z myślą o. Henri Caffarela:

„Osobiście i jako małżeństwo w waszej miłości i waszej misji: bądźcie wymagający, nigdy się nie zawiedziecie!”

Jako małżeństwa chcemy w tym roku formacyjnym jeszcze głębiej i gorliwiej korzystać z tego, co proponuje nam Ruch Equipes Notre-Dame. Przede wszystkim poznać bardziej charyzmat Ruchu. Włożyć 100% wysiłku w wypełnianiu KPW – im trudniej nam to przychodzi, tym bardziej się starać, z nadzieją otrzymania konkretnych owoców. Być uczciwym wobec członków swojej ekipy: motywować się wzajemnie, nie ukrywać naszych trudności, dawać szansę ekipie do okazania konkretnego wsparcia.

Jako sektor chcemy, między innymi, podjąć comiesięczną Adorację w intencji małżeństw i doradców duchowych naszego sektora. Budować wspólnotę poprzez obecność, otwartość i zaangażowanie na spotkaniach formacyjnych. Aktywną komunikację (czytanie i odpowiadanie na maile ;))

 

Ważnym elementem spotkania były słowa Oli i Mariusza Pachulskich (W3B). Dali oni poruszające i niezwykle inspirujące świadectwo radykalizmu wiary!

O ten radykalizm chcemy zawalczyć pamiętając, że im trudniej – tym bardziej!

Galeria zdjęć ze spotkania znajduje się tutaj:

https://drive.google.com/drive/folders/15w8fChVdk8tSFhGjKMu0qyri547I3TkC?usp=sharing

“I ślubuję Ci…”

W niedzielę 18 września spotkaliśmy się przy Pałacu Ślubów na pl. Zamkowym w Warszawie, aby włączyć się w Narodowy Marsz dla Życia i Rodziny organizowany przez Centrum Życia i Rodziny pod hasłem “I ślubuję Ci”. Jak mówią nasze dokumenty nie jesteśmy ruchem akcji, ale ruchem ludzi aktywnych, dlatego w sposób aktywny wyraziliśmy naszą wiarę, że sakramentalny związek małżeński jest decyzją o miłości, wierności i uczciwości na całe życie. Marsz Honorowym patronatem objęła Konferencja Episkopatu Polski.
Przed rozpoczęciem marszu odbył się koncert Arki Noego z wspólnym śpiewem piosenek o świętości. Tuż przed 12-tą wszystkie małżeństwa zostały zaproszone do odnowienia przysięgi małżeńskiej. Odnowienie poprowadził ks. Bogdan Bartołd proboszcz warszawskiej Archikatedry. W trakcie marszu mogliśmy wysłuchać krótkiego przesłania Pana Prezydenta Andrzeja Dudy. Marsz przeszedł z pl. Zamkowego Krakowskim Przedmieściem do Kościoła św. Krzyża, gdzie została odprawiona Msza Św.
Dziękujemy małżeństwom, które szły z nami podczas marszu oraz tym, które podchodziły do nas w trakcie marszu, aby przywitać się. Były to małżeństwa z Augustowa, Warszawy i okolic.

Beata i Marcin Pińkowscy
para odpowiedzialna Regionu 2

Rozpoczęcie roku formacyjnego sektora mazowieckiego D 2022/2023

10 września 2022 r. rozpoczęliśmy w parafii Bł. Edmunda Bojanowskiego w Warszawie rok formacyjny sektora mazowieckiego D.

Rano odbyła się sesja formacyjna dla Par Odpowiedzianych Ekip, poświęcona omówieniu roli oraz zadań pary odpowiedzialnej ekipy, organizacji spotkania ekipy oraz obowiązków każdego małżeństwa. Po sesji miało miejsce spotkanie Par Łącznikowych z Parami Odpowiedzialnymi Ekip, a następnie smaczny obiad dla uczestników sesji.

Drugą część spotkania dla wszystkich małżeństw naszego sektora rozpoczęliśmy Mszą Świętą koncelebrowaną. Kazanie wygłosił Ksiądz Jacek Gniadek SVD, doradca duchowy naszego sektora. W skierowanej do nas nauce Ks. Jacek odniósł się do hasła roku „Służyć na wzór Maryi”. Chcąc służyć na Jej wzór powinniśmy Ją dobrze poznać, a przede wszystkim Jej żydowskie korzenie. Ksiądz Jacek przytaczał liczne fragmenty Starego i Nowego Testamentu dla lepszego zrozumienia życia Maryi. W czasie Mszy Św. została powołana nowa Para Pilotująca, a po zakończeniu Eucharystii adorowaliśmy Najświętszy Sakrament.

Następnie przeszliśmy do dolnego kościoła, gdzie czekały na nas kawa, herbata i pyszne ciasta.

W dalszej części spotkania wysłuchaliśmy konferencji Heleny i Pawła Kukołowiczów na temat reguły życia. Konferencja była świadectwem przemiany serca dzięki regule życia jaką przyjęli Helena i Paweł. Po konferencji dzieliliśmy się w grupach swoimi doświadczeniami dotyczącymi realizacji tego punktu wysiłku.

Spotkanie zakończyliśmy wspólnym Magnificat.

Rozpoczęcie roku formacyjnego sektora Dolnośląskiego

W sobotę 10.09.2022 uroczyście rozpoczęliśmy nowy rok formacyjny naszej wspólnoty ruchu duchowości małżeńskiej Equipes Notre Dame (END) .

Spotkaliśmy się u Franciszkanów we Wrocławiu w Kościele pw Sw Antoniego przy ul. Jana Kasprowicza 26

Rozpoczęliśmy adoracją Najświętszego Sakramentu, po której odbyła się msza sw .

Mszę św. koncelebrowało pięciu Doradców Duchowych po przewodnictwem ks. Pawła Misiołka.

Kazanie wygłosił Doradca Duchowy Sektora Dolnośląskiego o. Dominik Banaś OFM. Udało nam się zanotować następujące myśli.
Jesteśmy tu po to aby budować jedność-zaczął kaznodzieja. Św. Paweł ostrzega przed bałwochwalstwem. Żebyśmy nie wybierali tego co nie jest Boże. Dzisiejsza Ewangelia (Łk 6, 43-49) jest Jezusa napomnieniem i przypomnieniem. W jaki sposób być dobrym drzewem ? Nie wystarczy mówić Panie, Panie ale trzeba mieć dobry fundament. Jeśli będzie dobry fundament to dom naszej wiary, naszej rodziny ostoi się. Ten fundament to jest – JEZUS. Nie my sami zbudujemy ten fundament. Kto jest zjednoczony z Bogiem to jest kładzenie na dobrym fundamencie.

Kaznodzieja nawiązując do hasła nowego roku formacyjnego „Służyć na wzór Maryji”, kontynyłował: Jako wzór jest nam postawiona Maryja. Służyć na wzór Maryji. Każdy z nas wiem kim jest Maryja. Ona jest ważna dla naszego Ruchu END. Sama nazwa „Ruch” nie jest przypadkowa, jest związana z Maryją. Maryja będzie nam wskazywać drogę i uczyć nas życia, sztuki życia. Maryja uczy na życia przez to, że daje nam przykład jak słuchać. Jest Tą, która słucha Słowa Bożego, słucha Boga. Św. Elżbieta mówi Jej, że jest błogosławiona bo uwierzyła w to co powiedział jej Bóg.

Co mówi Bóg do mnie do mojego małżeństwa? Do mojej rodziny? Żebyśmy bardziej chcieli żyć tym Słowem, które słuchała i rozważała w swoim sercu. Bo to Słowo przyjęła, to Słowo nosiła, to Słowo urodziła i troszczyła się o to Słowo, aż po krzyż. Maryja była posłuszna wierze i zdała się całkowicie na wolę Boga. Czy my potrafimy jak Maryja poddać się woli Bożej ? Jest tak, że my chcemy aby nasza wola była najważniejsza. Jak trudno jest nam przyjąć wolę Bożą, wolę współmałżonka? Żeby nie było tak jak ja chcę ale aby było tak jak my chcemy. Maryja pokornie przyjęła wolę Bożą, też poprzez św. Józefa, który miał objawioną wolę Bożą. Może powinniśmy być bardziej posłuszni Kościołowi? Mamy służyć na wzór Maryji. Maryja mówi Aniołowi „oto Ja służebnica Pańska”. Maryja nie stawia siebie na pierwszym miejscu. Maryja to mówiąć, rezygnuje ze swojej woli, chce być całkiem do dyspozycji Pana. To jest postawa pokory, podporządkowanie się Panu.
Maryji dyspozycyjność jest poprzedzona pełnym zaufaniem do Boga. To nie jest rodzina, która jest pozbawiona zagrożeń. To jest rodzina bardzo uboga, która była bezdomna w Betlejm, która była uchodźcami. Zewnętrznie patrząc to nie była rodzina zabezpieczona przez Boga ale była to rodzina, która była jednością. Maryja i Józef byli jednością.
Maryja uczy w jaki sposób służyć. To jest ta wrażliwość. Maryja dostrzegła co się stało w Kanie Galilejskiej, bo jest ukierunkowana aby służyć tam gdzie jest potrzeba. ”Zróbcie wszystko cokolwiek wam powie”. Słuchajcie mojego Syna – Jezusa. Maryja uczy nas też czystej intencji serca, nie skażonej egoizmem. Maryja nie prosiła aby Jej podziękować kiedy uratowała sytuację. Czy potrafimy zrobić coś i niczego nie oczekiwać w zamian? Bez nagrody, podziękowania? Czystość intencji – to jest też cecha, której uczy nas Pan Bóg.
Maryja to styl życia, który jest nam proponowany. Wybieram wszystko dla Ciebie.

Po mszy sw zostały przekazane posługi nowym parom odpowiedzialnym ekip , została tez powołana nowa para do ekipy sektora odpowiedzialna za opiekę nad dziećmi.

Po mszy sw udaliśmy się na salkę , gdzie spędziliśmy czas na wspólnym posiłku, a później wysłuchaliśmy konferencji dwóch małżeństwa z Wrocławia : Ewy i Bogusława oraz Uli i Władysława , kótrzy są w ruchu od samego początku jego istnienia w Polsce.

W czasie konferencji Ewa i Bogusław oraz Urszula i Władysław, opowiedzieli o początkach Ruchu END w Polsce i na Dolnym Śląsku. Początki, jeszcze nieoficjalne Ruchu w Polsce sięgają 2001r – głównie w środowisku poznańskim. Pierwsza ekipa Wrocławska spotyka się po raz pierwszy w styczniu 2002r, a od maja tego roku Ruch END w Polsce działa już formalnie.
Małżeństwa te podzieliły się również swoimi refleksjami o charyzmacie Ruchu, którego wierne zachowywanie przynosi owoce dla uczestniczących małżonków. Na przykład praktykowanie „dialogu małżeńskiego”, w którym nie zatrzymujemy się tylko na problemach ale umiemy powiedzieć sobie wzajemnie coś dobrego, zauważyć swoje dobre cechy. Dzięki Ruchowi zaczęli niejako odkrywać siebie jako „nowe osoby”. Ważna uwaga – Ruch END pomógł w wychowaniu dzieci. W ich opinii Ruch END jest bardzo pomocny dla wszystkich małżeństw.
Na zakończenie wyświetlili nam amatorski, czterominutowy filmik nagrany podczas pierwszej pielgrzymki ogólnopolskiej END do Częstochowy w 2003r.

Rozpoczęcie roku formacyjnego w sektorze Małopolska A

Wydarzenie inaugurujące kolejny rok formacji ruchu duchowości małżeńskiej Equipes Notre-Dame (END) sektora Małopolska A odbyło się w sobotę 3 września w budynkach WSD Franciszkanów w Krakowie. Uczestnicy- małżeństwa należące do wspólnoty END i sympatycy ruchu – rozpoczęli spotkanie od adoracji Najświętszego Sakramentu w tutejszej kaplicy, a następnie uczestniczyli w Mszy św., którą sprawował o Ariel Krzywda – doradca duchowy wspólnoty.

Nawiązując do czytanej Ewangelii, w której św. Paweł uświadamia młodemu Kościołowi w Koryncie niebezpieczeństwo popadania w zakamuflowaną pychę, o. Ariel poruszył w homilii m.in. kwestię postawy człowieka nawróconego. – Pojawia się wtedy doświadczenie świeżości, głębokiego zapału, wielkiej gorliwości. To piękne odczucia, ale bardzo często, jeśli się ktoś zatrzyma na poziomie tego doświadczenia, przeżywa szybko rozczarowanie – nauczał franciszkanin i dodał: – Bo okazuje się, że rzeczywistość wokół niego nie jest aż tak idealna, jest bardziej szara, pospolita… Franciszkanin przestrzegał przed zachłyśnięciem się osobistym czy wspólnotowym przekonaniem o osiągnięciu doskonałości. I zaznaczył: – Formacja to wysiłek, to praca, to pokorne podążanie za słowami, to uczenie się od Maryi, jak służyć.

Także w czasie konferencji, która odbyła się po Agapie, prowadzący ją o. Ariel Krzywda oraz Marta i Andrzej Dębowscy (para sektora Małopolska A) podkreślali rolę formacji. Nawiązując do przewodniego hasła na rozpoczęty rok: „Służyć na wzór Maryi”, Andrzej Dębowski przekonywał: – Myślę, że cokolwiek by się działo w naszym życiu, jeżeli powierzymy te trudne chwile właśnie przez wstawiennictwo Maryi Panu Bogu, to będziemy zrozumiani i wysłuchani, bo Matka Boża troszczy się o wszystkich. Zachęcał, aby na wzór Maryi, która dostrzegła, że w Kanie Galilejskiej nie mają wina, zauważać to, co nam umyka:
– Poszukajmy w naszym małżeństwie, w rodzinie, w sąsiedztwie, miejscu pracy nierozwiązanego problemu, w którym możemy pomóc. Bądźmy wyczuleni na potrzeby innych. Jesteśmy odpowiedzialni nie tylko za swoje zbawienie, ale również za zbawienie najbliższych, rodziny, za każdego człowieka.
– Nowy rok formacyjny to zawsze jest początek, bez względu na to, ile mamy stażu w ekipie – zaznaczył z kolei o. Ariel. I dodał: – Każdy rok jest inny, każdy rok przychodzi z nowymi treściami. Oby udało się Panu Bogu zaskoczyć nas nimi. Franciszkanin zachęcał do wspólnego kroczenia ku świętości. Zwracał uwagę na istotę wspólnoty małżeństwa sakramentalnego czy szerzej – wspólnot ekipy, sektora, regionu, ruchu a w konsekwencji – całego Kościoła.

 

Rozpoczęcie roku formacyjnego w Sektorze Podkarpackim

Pożegnaliśmy już wakacyjne i słoneczne dni, niedługo otoczy nas świat jesiennych barw. W ubiegłą niedzielę 4 września odbyło się uroczyste rozpoczęcie roku formacyjnego 2022/2023 Ekip Notre-Dame w Sektorze Podkarpackim. Spotkanie zaczęło się od Mszy Świętej w Kościele św. Michała Archanioła w Łańcucie, w której uczestniczyli wszyscy Doradcy Duchowi, małżonkowie z rodzinami oraz pary zainteresowane naszą wspólnotą. Kartę END przyjęli Marta i Piotr , a posługę Pary Łącznikowej – Bożena i Bogdan.

Następnie zjedliśmy smaczny obiad, a delektując się słodkim ciastem i kawą mieliśmy okazję porozmawiać i powspominać minione wakacje.

Chcieliśmy bardzo podziękować małżeństwu z Ekipy III – Marioli i Rafałowi Grabowskim za poruszające i wspaniałe świadectwo, w którym podzielili się swoim przeżyciami na temat punktu konkretnego wysiłku, jakim są rekolekcje. Wprowadzili nas tym samym w temat wyjątkowego spotkania z Bogiem i skłonili do rozważań.

Swoje przemyślenia dotyczące uczestnictwa w rekolekcjach, mogliśmy przedstawić podczas pracy w ekipach mieszanych. Rozmawiając i wsłuchując się w opinię innych małżeństw, spostrzegliśmy, że nie tylko my borykamy się często z rozterkami, np. czy lepiej ten czas rekolekcyjny przeżywać wyłącznie w małżeństwie czy z dziećmi oraz jak zapewnić im w tym czasie opiekę. Czy lepiej wyjechać gdzieś dalej od domu i nawiązywać relację z innymi małżeństwami z różnych regionów kraju czy wybierać rekolekcje bliżej miejsca zamieszkania?

Dziękujemy za szczerą rozmowę na ten temat wszystkim tym, którzy otworzyli i podzielili się swoimi wrażeniami oraz uświadomili nam, że to co piękne wymaga ofiary i poświęcenia. Często napotykamy na różnorodne trudności, przeszkody i nawet słabości, które trzeba oddać Bogu, a On uczyni z nich piękne owoce.

Uczestnictwo w tym wydarzeniu sektorowym dodało nam wiele zapału na dalszą pracę w nowym roku formacyjnym. Wkrótce wszyscy rozpoczniemy comiesięczne spotkania. Przez kolejne miesiące będziemy widywali się, rozmawiali, dzielili się życiem i wspólnie modlili w gronie naszych ekip. Prośmy Ducha Świętego o liczne dary, abyśmy mogli budować relacje z Bogiem w  naszych małżeństwach i rodzinach.

Niech Matka Boża otoczy wszystkie małżeństwa i rodziny swoją opieką!

 

Z Panem Bogiem
Kamila i Sebastian Janusz z Ekipy II
Sektor Podkarpacki

Rozpoczęcie Roku Formacyjnego 2022/23 w Sektorze Podlaskim PRZASNYSZ 03.09.2022

Jak służyć Bogu na wzór Maryi

W sobotę, 3 września 2022 roku przeżyliśmy rozpoczęcie roku formacyjnego EQUIPES NOTRE DAME w sektorze podlaskim. Spotkanie odbyło się w Szkole Podstawowej nr 1 w Przasnyszu.

Pierwszym punktem spotkania było słowo od pary odpowiedzialnej sektora: Basi i Kazika Karwowskich oraz sesja skierowana do par odpowiedzialnych wygłoszona przez Beatę i Andrzeja Garlickich z pierwszej ekipy łomżyńskiej.

Po spotkaniu przy kawie i ciastku wszyscy uczestnicy zebrali się na hali sportowej. Nad całym spotkaniem czuwał doradca duchowy ks. Robert Szulencki, który wygłosił konferencję na temat „Ja i moja relacja z Panem Bogiem”.  Wspomniał jak bardzo ważne dla naszego rozwoju duchowego są rekolekcje, słuchanie Słowa Bożego oraz modlitwa osobista. Swoim świadectwem i doświadczeniami z przebytych rekolekcji w Zakopanem podzielili się z nami Basia i Kazik Karwowscy. Piękne świadectwo dali małżonkowie Renata i Marek Twarowscy z ekipy z Somianki. Mówili nam o swoich przeżyciach w czasie adoracji Najświętszego Sakramentu. Czas poświęcony dla Pana Boga  pomimo różnych trudności nigdy nie jest czasem straconym. Jasia i Janusz Jarnutowscy z ekipy z Szumowa swoim świadectwem pokazali nam, jak w ich życiu małżeńskim i rodzinnym ważne jest czytanie i rozważanie Słowa Bożego. Na spotkaniu był obecny ks. Romuald Ciesielski – proboszcz par. pw. Chrystusa Zbawiciela, a także doradca duchowy ekip przasnyskich. Następnym punktem było spotkanie w grupach mieszanych. Tematem do rozważań było – Jak służyć Bogu na wzór Maryi.

Po zakończeniu spotkania wszyscy udali się na pyszny obiad i po posiłku przeszliśmy na Eucharystię, którą koncelebrował także ks. Zbyszek Pruszyński – były doradca duchowy ekip z Grajewa. Homilię wygłosił do nas ks. Marek Ulatowski. Przypomniał nam jak bardzo ważne są relacje pomiędzy małżonkami i wspólne „zasiądźmy”. Bardzo ważnym punktem spotkania dla nas była wspólna adoracja Najświętszego Sakramentu. Podziękowaliśmy Bogu za wszelkie łaski i prosiliśmy o wsparcie dla nas na ten rozpoczęty rok pracy. Adorację pięknym śpiewem ubogacili Ania i Janusz Nachtygalowie z Przasnysza .Na zakończenie proboszcz z parafii z Przasnysza podsumował nasze spotkania w grupach. Uroczystość została zakończona błogosławieństwem i modlitwą Magnificat.

 Szczęść Boże – Ewa i Leszek Kondrat z ekipy Łomża II

Powołanie Sektora Łotewskiego

W dniu 2 lipca ekipy łotewskie zgromadziły się w szkole i kaplicy Św. Teresy, aby przeżywać zawiązanie wspólnoty Sektora na Łotwie.
Wszystkich zgromadzonych powitała para łącznikowa dla ekip łotewskich Baiba i Dainis Stikuti oraz bp. Andris Kravalis. Następnie głos przejęli Sanita i Arsenij Haitins prezentując początek ruchu END w ich kraju i z wdzięcznością wspominając parę pilotującą pierwsze dwie ekipy na Łotwie – Dorotę i Stefana Pomorskich. Opowiedzieli również o 5 latach radosnego rozwoju wspólnoty. Kolejnym punktem było ciekawe przedstawienie się każdej ekipy, które uwzględniało to co wyróżnia ekipę spośród pozostałych.
Najbliższymi sąsiadami Łotyszy w ramach rodziny END są Litwini, dlatego na spotkaniu gościliśmy Severinę i Mindaugasa Sedzai parę odpowiedzialną Sektora Litewskiego, którzy opowiedzieli, jak przez 21 lat toczyła się historia ekip w ich kraju. Kolejna prezentacja Heleny i Pawła Kukołowiczów pary odpowiedzialnej Super Regionu Polska – Europa Środkowa koncentrowała się na międzynarodowości naszego ruchu.
Następną częścią były świadectwa, podczas których i my i Helenka i Paweł podzieliliśmy się doświadczeniu działania Pana Boga przez charyzmat END w naszym życiu małżeńskim i rodzinnym. Ten sam temat był poruszany podczas ekip dzielenia.
Napełniające energią i dające wiele radości były zmagania sportowe małżeństw. Każde małżeństwo stanowiło oddzielną drużynę i miało do wykonania sześć zadań/ćwiczeń sportowych, za które otrzymywało punkty. Najciekawsza dla nas konkurencja dotyczyła uważnego słuchania i zaufania. Jedna osoba otrzymywała kij do hokeja na trawie i piłkę i miała zawiązywane oczy, a współmałżonek kierował głosem, tak aby odpowiednio toczyć piłkę. Trzy zwycięskie małżeństwa otrzymały kubeczki z logo END – gratulujemy Sanicie i Arsenijowi zajęcia I miejsca 
Napełnieni radością i ubogaceni duchowymi treściami przeszliśmy do kaplicy, gdzie adorowaliśmy Pana Jezusa przy pięknej muzyce. Ostatnim, ale najważniejszym punktem spotkania była Eucharystia transmitowana w łotewskim Radiu Maryja a koncelebrowana przez bp. Andrisa oraz o. Jacka Gniadka doradcę duchowego ekipy sektora Mazowieckiego D. Podczas Eucharystii oficjalnie powołaliśmy pierwszą parę odpowiedzialną Sektora Łotewskiego Baibę i Danisa Stikuti. Chwała Panu za tę radość!  Całe spotkanie zakończyliśmy zawierzeniem Matce Bożej.
Dziękujemy dobremu Panu Bogu za powołanie sektora oraz za wszystkie rozmowy i życzliwe uśmiechy. Dziękujemy bp. Andrisowi i s. Annie za tłumaczenie. Baibie i Dainisowi oraz Sanicie i Arsenijowi dziękujemy za gościnność.

Beata i Marcin Pińkowscy
para odpowiedzialna Regionu 2

Jesteśmy Super-Regionem międzynarodowego ruchu duchowości małżeńskiej Equipes Notre-Dame, którego celem jest pomaganie małżeństwom chrześcijańskim w pełnym przeżywaniu ich sakramentu małżeństwa.

DOŁĄCZ DO NAS

Małżonków zainteresowanych Ruchem oraz pragnących dołączyć do nas prosimy o kontakt:
end@end.org.pl
wielkopolska@end.org.pl
kujawy@end.org.pl
mazowsze@end.org.pl
lodz@end.org.pl
podlasie@end.org.pl
dolny-slask@end.org.pl
slask@end.org.pl
malopolska@end.org.pl

Liturgia dnia: