Wiele małych rzeczy

W Legnicy Sektor Dolnośląski zainaugurował nowy rok formacyjny. Swoimi refleksjami podzieliła się Weronika:

Co komu daje uczestnictwo w takim dniu? Każdemu, kto był, pewnie co innego. Mnie – wiele małych rzeczy, które składają się na stwierdzenie – fajnie było!

Choć spóźnieni i, niestety, nieuczestniczący w Adoracji i słowie o Cudzie Eucharystycznym, który miał tu miejsce, dojechaliśmy z przynajmniej jednym dzieckiem już po drzemce. W pół godziny zdążyliśmy się zaaklimatyzować, zjeść, nakarmić dzieci i odstawić na opiekę. A to sukces, bo 14 – miesięczny synek był po raz pierwszy i się udało! Wprowadzeniu do roku formacyjnego i dzielenie w grupkach przebiegło bez zakłóceń. Szczęśliwi my, bo z „dziećmi jest ruletka” – jak Monia z naszej ekipy określiła :)

Nie było nas wiele, więc zmieściliśmy się w salce bez zbędnego ścisku. Każdy załapał się na kawałek pizzy! Tak, była pizza, i urocze było też to, że sami za nią płaciliśmy, bo sektor jest pod kreską :) Samo życie :)

Podobało mi się to, że uznaliśmy ojca Jozuego za najwierniejszego duszpasterza ENDu. Kapłan, który jest zawsze. Jak to ktoś powiedział: „Jeden, ale za to jaki!”.

Było przypomnienie o kolejności wartości – najpierw mąż/żona (starania o siebie i wzajemną świętość są zadane przez Boga!), potem dzieci, potem Ekipa, potem cały ruch. Jeśli coś nie gra w relacji ze współmałżonkiem, to na nic się zda podejmowanie posług. Mamy być aktywni, ale nie kosztem rodziny.

Potem Mąż zrobił mi kawę, choć nie zdążyłam poprosić. Domyślił się!

A do kawy… ciasto – można by ogłosić plebiscyt, bo było chyba pięć drożdżowych z owocami sezonowymi <3

Wiecie, z jednej strony czułam lekki pęd, bo chciałabym pogadać spokojnie choć z tymi, którzy blisko siedli. A z drugiej strony, może czasem to nie jest konieczne, może wystarczy być i cieszyć się, że oni też są? Miłe jest nabieranie sałatki i powiedzenie z uśmiechem „cześć”. Wystarczy. To już buduje wspólnotę. Nie łudzę się, że zapamiętam imiona wszystkich :) Na tym etapie jednak chyba aż tak bardzo się tym nie przejmuję.

Pierwszy raz zrobiłam zawijane ciasto francuskie z pieczarkami. Miałam ochotę od dawna. Roladki piekły się poprzedniego wieczoru do późna. By zająć czymś dzieci niechcące spać, obserwowałam z nimi, jak ciasto się rumieni. Synek w końcu zasnął na rękach przy ciepłym piekarniku. Na agapę dumnie położyłam wypieki na stole i zniknęły <3

Bardzo podoba mi się okładka tegorocznych materiałów. Myślę sobie, że to dobra grafika. Hasło radości w codzienności przemawia do mnie. Już mam ochotę zaglądać do środka tekstów :)

Grupki znów były zaskoczeniem – mnie rozmawiało się dobrze. Mąż, który nie przepada za taką formą, dzielnie milczał. Zamiast tego wolałby krótki dialog małżeński. Dobrze wspomina taką inicjatywę, która miała miejsce podczas Wielkopostnego Dnia Skupienia. Dziś ze skupieniem miał problem. Ale przecież rozumiem. Powiększa nam się rodzina, trzeba kupić większe auto. Nic dziwnego, że w głowie miał citroena C4 grand picasso z automatyczną skrzynią biegów. Świeżo co zrobiłam prawko, więc to wszystko są duże decyzje:)

Na dzieleniu ważne dla mnie było przypomnienie, że, proponując lub podejmując posługę lub jakieś apostolstwo, odpowiedzialność leży po obu stronach.

Na homilii wpadło mi w ucho, że:

  • w tym roku jesteśmy wezwani w Ekipach do szczerości między sobą
  • rozpoczęcie roku END jest naszym obowiązkiem, a nie dodatkowym spotkaniem (choć czasem są równie ważne obowiązki, które zatrzymują przed pojawieniem się na ogólnoekipowych spotkaniach – to trzeba dobrze rozeznać); obowiązek jest też wolą Bożą w naszym życiu
  • owocem modlitwy jest skupienie, a nie na odwrót (wytrwałość w podejmowaniu modlitwy mimo braku idealnych warunków rodzi łaskę dobrej modlitwy i przychodzi z czasem).

Jestem wdzięczna za to, że byliście. O, jakie to wspaniałe uczucie, nie czuć się na Mszy Świętej skrępowanym czyimś osądem. Na przykład, wiedząc, kto stoi obok nas lub za nami w ławce, nie martwię się, że oceni to, jak pilnujemy dzieci w kościele. To tak dużo daje pokoju. Też wyjście na środek i przyjęcie posługi wydaje się być proste, gdy są życzliwi ludzie. Ale, żeby to poczuć, trzeba się w ruch wkręcać.

Jedno małżeństwo przyjęło kartę – choć ich nie znam, mimowolnie się cieszę. A może nawet lekko wzruszam?

Dziękuję większości małżeństw za chętne branie ulotek po Eucharystii. To też podbudowuje, że chcecie pomóc zanieść END dalej. Czy coś z tego wyjdzie, czy nie – liczy się Wasze pozytywne nastawienie.

I na koniec – nie można mieć wszystkiego. Dobry czas, choć powrót z marudząco – płaczącymi dziećmi wypadł słabo. I nasze nerwy. Mimo to, warto było :)”

Powołanie Regionu 5

W dniu 7 września 2019 roku w Nieświerzu, uroczyście dziękowaliśmy Panu Bogu za 15 lat Ruchu Equioes Notre Dame na Białorusi. W czasie tych uroczystości. po mszy świetej odprawionej przez ks. Arcybiskupa Tadeusza Kondrusiewicza został powołany 5 Region Super-Regionu Polska – Europa Środkowa i zostały utworzone dwa Sektory. Więcej informacji dostępnych na stronie.

Kolegium SR Polska – Europa Środkowa 2019

W dniach 25-28 lipca miało miejsce kolegium Super-Regionu Polska – Europa Środkowa w Ołtarzewie pod Warszawą. W spotkaniu uczestniczyły małżeństwa odpowiedzialne za różne posługi w naszym ruchu. Na ten czas zostaliśmy powierzeni pod duchową piecze ks. Marka Pluty, o. Jozuego Szymańskiego, o. Jacka Górskiego, o. Piotra Kosiorowskiego.

Podczas rekolekcji doznaliśmy ogromnej radości bycia we wspólnocie małżeństw, dzielenia się swoimi obawami i radościami oraz dzielenia się chwilami osobistego doświadczenia Boga. Dzięki temu, że wśród nas pojawiły się pary z Węgier, Słowacji, Białorusi i Ukrainy, mogliśmy doświadczyć międzynarodowości naszego ruchu. Chcemy podzielić się tym, co nas spotkało.

O ile mamy pewność i doświadczamy tego codziennie, że Bóg do nas mówi, o tyle na rekolekcjach jest to jeszcze bardziej wymowne. Modlitwa towarzyszących małżeństw i doradców duchowych wspomagała naszą uważność  na Boże dotknięcie. Z każdych rekolekcji wyjeżdżamy z postanowieniem większego wyczulenia na Boże słowo na co dzień. To wygląda tak, jakby Bóg mówił do nas cały czas a my mamy tylko przebłyski otwierania się na doświadczenie Jego obecności.

Największe dary czasu w Ołtarzewie to, po pierwsze – wszyscy uczestnicy rekolekcji. Niemal od pierwszych chwil pobytu staliśmy się prawdziwą wspólnotą. Empatia, akceptacja, wsparcie, które otrzymywaliśmy na każdym kroku sprawiały, że czuliśmy się jak wśród najbliższych. Szczególnie zauważalne to było podczas przerw, gdzie nie tylko starano się „pozałatwiać swoje sprawy” wynikające z pełnionej posługi, ale zwyczajnie być dla kogoś, próbując poznać się wzajemnie. Zgodnie ze słowami o. Jozuego „nie twórzmy układów, bo układy tworzą system. Relacje natomiast tworzą wspólnotę”. Helena i Paweł Kukołowiczowie z odpowiedzialnymi za rekolekcje w Super-Regionie – Stefanem i Dorotą Pomorskimi prowadzili nas przez kolejne punkty dnia. Pomimo napiętego planu nie doświadczyliśmy zagubienia i nerwowości. Widać było Ich wielką troskę aby wszystko przebiegało w pokoju i skupieniu. Służyli często w cichości i niejako z „drugiego planu”. Udzielał się Ich własny pokój, skupienie, serdeczność i pełne otwarcie na doświadczenie tego czasu pomimo ogromnej pracy, którą musieli wykonać podczas tych kilku dni. Niezbitym dowodem zawiązanej wspólnoty był sobotni pogodny wieczór wypełniony głośnym śpiewem i tańcami. Tego rodzaju atmosfera wspólnego świętowania może zaistnieć tylko wśród bliskich sobie osób.

Każdego dnia spotykaliśmy się z prezentacjami odpowiedzialnych za różne funkcje w naszym Ruchu. Każda z tych osób wniosła w nasze życie nie tylko wiedzę i świadomość istnienia danej funkcji w Ruchu, ale przede wszystkim radość własnej posługi. Spotkania te uświadomiły nam jak ludzie różnie żyjący, modlący się i pracujący mogą jednoczyć się w Kościele, jako swojej Matce. Wielką mądrością rekolekcji organizowanych przez END jest czas na dialog małżeński. Czuliśmy, że jest to czas dany naszemu małżeństwu przez Pana. Pytania, które prowadziły nas przez te rozmowy dały wiele do myślenia i pozwoliły otworzyć nasze serca na służbę we wspólnocie i dla wspólnoty. Podczas dzielenia w ekipach mieszanych usłyszeliśmy jak służą inni małżonkowie – ludzie podobni do nas. Było to dla nas dużym umocnieniem.

Otrzymaliśmy łaskę uczestniczenia w kolegium i rekolekcjach w Ołtarzewie na samym początku naszej posługi. Rozpoczyna ona piękny i zarazem trudny czas dawania siebie dla Kościoła, czas wzrastania i aktywnego działania we wspólnocie małżeństw ruchu Equipes Notre-Dame. Bezpośrednie pytanie skierowane do nas przez jedną z uczestniczek „jak to się stało, że znaleźliśmy się w tym czasie, w danym miejscu i podejmujemy posługę” i nasza niemożność logicznego wyjaśnienia tego faktu, jeszcze bardziej pozwoliła doświadczyć, że to tylko Łaska Boża się przelewa. Wyjechaliśmy spod Warszawy z przekonaniem, że Bóg chce nas nie tyle zmienić, poprawić, co dać nam nowe życie. Nowa odpowiedzialność to szansa na nowe życie w Chrystusie.

Daj nam Panie światło poznania jakiej służby od nas oczekujesz i nie pozwól, aby zapał ostygł!

Chwała Panu!

Agnieszka i Piotr Zielińscy

Pielgrzymka Regionu 2 – Łomża

W sobotę 8 czerwca 2019 r. w Łomży na jednodniowej pielgrzymce spotkały się małżeństwa i doradcy duchowi z Regionu 2 Equipes Notre Dame. Miejsce pielgrzymki – Katedra Łomżyńska – nie zostało wybrane przypadkowo. Późnogotycki kościół p.w. św. Michała Archanioła to nie tylko najcenniejszy zabytek Łomży i jeden z najstarszych kościołów w województwie podlaskim, ale także miejsce żywego kultu Matki Bożej, związanego z XVI-wiecznym obrazem Matki Bożej Pięknej Miłości, którego koronacji dokonał w 1991 roku ojciec św. Jan Paweł II.

czytaj dalej…

W Wambierzycach

U Wambierzyckiej Królowej Rodzin – rekolekcje i pielgrzymka w zapiskach Grażynki i Irka

 

Późnym piątkowym popołudniem przyjeżdżamy do Wambierzyc prosto po pracy. Spotykamy przy wejściu pogodnego ojca Jozafata. Wita nas serdecznie i pomimo wielu obowiązków towarzyszy nam dłuższą chwilę, opowiadając, co nowego dzieje się w Wambierzycach, w sanktuarium….

W piątek rozpoczynamy rekolekcje ekipowe o zawierzeniu Maryi, Naszej Pani. Jemy wspólny posiłek, dzielimy się życiem. Bardzo miłe spotkanie z osobami, które mieszkają nieblisko, a z którymi znamy się od lat. Miło patrzeć na ludzi, którzy mimo wieku są bardzo blisko siebie, widać to bardzo – ich ciepłe relacje…

Po kolacji rozpoczęcie rekolekcji i Msza święta z nauką oraz adoracja Najświętszego Sakramentu. Czas na spotkanie z Panem.

Na noc idziemy do Nazaretu – drugiego domu rekolekcyjnego, w którym mieszkamy z dwoma innymi małżeństwami. Nazaret leży na szlaku Kalwarii, zanurzony w niezwykłym klimacie miejscowości. Ania i Mirek wraz z Gospodarzem miejsca – ojcem Jozafatem pięknie wszystko ogarnęli, by był należyty porządek.

Sobotę – dzień pielgrzymki rozpoczynamy jutrznią w tej pięknej sali w Domu Pielgrzyma. Potem wspólne śniadanie i oczekiwanie na pielgrzymów. Przyjechali z różnych stron naszego regionu – okolice Krakowa, Rybnika, Wrocławia… , no i nasi odpowiedzialni z Warszawy.

Gorące powitania, rejestracja, poczęstunek po podróży, opowieści o nowych wyzwaniach, trudnościach i radościach.

W bazylice oficjalne powitanie pielgrzymów przez Anię i Romka Kobiałków z Krakowa, słowa pożegnania na koniec ich posługi.

Później kilka słów o Wambierzycach i samej bazylice opowiedział ojciec Jozafat.

Jeszcze słowo Pary Super-Regionu Heleny i Pawła Kukołowiczów, którzy przyjechali z Warszawy i Msza święta w tej pięknej (choć wychłodzonej ☺) bazylice.

Niezwykłym wydaje nam się fakt, że na rzeźbach starej zabytkowej ambony „wypisany” jest właśnie MAGNIFICAT – modlitwa Ekip.

Na koniec odbyło się przekazanie posługi Pary Regionu 3 nowej parze z Wrocławia – Ani i Leszkowi Gerste. Bardzo cieszymy się z tego wyboru.

Po wspólnym obiedzie wygłosił konferencję Doradca Regionu ojciec Gabriel Pisarek.

O 15-tej odmówiliśmy Koronkę do Miłosierdzia Bożego i na koniec wspólne zdjęcie pielgrzymów.

Niezwykłym był też fakt, że właśnie w tych dniach trwały obchody 800-lecia Wambierzyc, co wiązało się także z możliwością uzyskania odpustu zupełnego.

Dla nas podsumowaniem w tym dniu była nauka ojca Jozafata dla małżonków i późniejszy indywidualny dialog małżonków przy świecach.

Wieczorem: Apel Jasnogórski i iluminacja świetlno – muzyczna bazyliki.

W niedzielę od rana kontynuowaliśmy rekolekcje, a na ich zakończenie podczas Mszy świętej odnowiliśmy przyrzeczenia małżeńskie.

Dziękujemy wszystkim – kapłanom i małżonkom, którzy dużo wysiłku włożyli, by ten czas był tak niezwykły, jak niezwykłe jest to miejsce.

Jeśli ktoś z Was z jakiegoś powodu nie przeszedł przez Kalwarię, to koniecznie jak najszybciej musi tu wrócić i przejść.

To wrażenie jest NIEZAPOMNIANE…

 

Grażyna i Irek

 

 

Pielgrzymka Regionu I – 19 maja 2019 r. – Poznań

W Poznaniu 19 maja 2019 r. odbyła się Pielgrzymka Regionu I. W pielgrzymce uczestniczyły małżeństwa z Sektora Wielkopolskiego, Kujawskiego oraz z ekip z Gdańska, Szczecina, Norwegii i Niemiec. Spotkanie rozpoczęło się poczęstunkiem. Małżeństwa z Poznania przygotowały  „małe co nieco”.

Po krótkiej modlitwie przeszliśmy do kolejnego punktu spotkania –  konferencji Pary Odpowiedzialnej Super -Regionu Helenki i Pawła Kukołowiczów.

czytaj dalej…

Wizyta na Białorusi

W piątek 29 marca w składzie Para Odpowiedzialna Regionu 2 Kasia i Marek Rymsza i Para Odpowiedzialna Super Regionu Helena i Paweł Kukołowiczowie, z pewnym opóźnieniem, wylecieliśmy do Mińska na Białorusi. Z lotniska pojechaliśmy do maleńkiego mieszkania Aliny i Maksima Uhorych, gdzie wspólnie zjedliśmy kolację, rozmawiając głównie o Ruchu. Późno wieczorem nasi gościnni gospodarze przewieźli nas do domów małżeństw ekipowych na nocleg.

Następnego dnia w sobotę, w kościele pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego, zlokalizowanego na terenie starego cmentarza, spotkaliśmy się z małżeństwami z Białorusi, które od września będą tworzyły ekipę Regionu Białoruskiego.

W spotkaniu uczestniczył proboszcz parafii i równocześnie doradca duchowy ekipy Sektora Białoruskiego ks. Andriej Sipovich. Region Białoruski zostanie powołany 7 września 2019 roku na pielgrzymce Ruchu, w Nieświerzu. W pierwszej części spotkania, po wspólnej modlitwie, pary odpowiedzialne przedstawiły program spotkań w 2019 r, przygotowania do pielgrzymki, sytuację ekip na Białorusi i podjęcie posług.

Po obiedzie najpierw odmówiliśmy Koronkę do Miłosierdzia Bożego a następnie Kasia i Marek przeprowadzili sesję formacyjną. Połączyli elementy formacyjne istotne dla par odpowiedzialnych sektorów i par regionów. Na zakończenie, tuż przed godziną 18, o której miała się rozpocząć Droga Krzyżowa, Helena i Paweł pokazali materiały formacyjne przygotowane w języku polskim, zachęcając odpowiedzialnych na Białorusi do przetłumaczenia tych materiałów na język białoruski. Modlitwą Magnificat zakończyliśmy spotkanie w kościele i udaliśmy się do centrum Mińska, miasta, które zrobiło na nas duże wrażenie. Miłym akcentem dnia było pełne ciepła i radości spotkanie w kawiarni. W niedzielę rano uczestniczyliśmy w mszy świętej, sprawowanej przez ks. Andrzeja i rozstaliśmy się z nadzieją na ponowne spotkania na pielgrzymkach. Dla nas był to dobry czas. Doświadczyliśmy wielkiej gościnności ze strony małżeństw białoruskich i ich dzielenia się swą wiarą, którą umacniają we wspólnocie Equipes Notre-Dame.

Ps. Zachęcamy do odwiedzenia strony poświęconej cmentarzowi na Kalwarii, wokół kościoła pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego. To cmentarz niemal tak stary jak Powązki Warszawskie, pokazujący wspólną historię Polski i Białorusi.

https://miastarytm.pl/minsk-bialoruski-cmentarz-na-kalwarii-polskie-groby/

 

Wstańcie i módlcie się! – Wielkopostny Dzień Skupienia w Sektorze Mazowieckim B

Nasze wielkopostne spotkanie odbyło się w bazylice archikatedralnej św. Jana Chrzciciela w Warszawie, w dniu 16.03.2019, dzięki gościnności ks. proboszcza ks. Bogdana Bartołda. Rozpoczęliśmy uroczystą mszą świętą koncelebrowaną przez ks. Piotra Kluka – doradcę duchowego naszego sektora, o. Tadeusza Suślika – proboszcza sanktuarium Matki Bożej Nauczycielki Młodzieży na Siekierkach, doradcę duchowego ekipy pilotowanej oraz ks. Bogusława Pomarańskiego – proboszcza parafii św. Doroty w Zawadach, doradcę duchowego ekipy, która w tym dniu przyjmowała Kartę Equipes Notre-Dame. W konfesjonale posługę pełnił ks. Jacek Wiliński. O śpiew w czasie liturgii zadbał Chór Papieski im. Jana Pawła II.

Homilię ks. Piotr Kluk rozpoczął od głębokiej myśli ks. H. Caffarela: „Najważniejsze objawienie Chrystus daje nam z wysokości swojego krzyża. Toteż krzyż jest księgą, której nie powinniśmy przestać rozważać. Trzeba też zrozumieć jej język: nie jest ona panegirykiem cierpienia, lecz głoszeniem miłości zwycięskiej”. W rozwinięciu tej refleksji usłyszeliśmy, że prawdziwa miłość według Jezusa to miłość w wymiarze krzyża, do utraty życia, okazująca dobro nawet nieprzyjaciołom. Jezus myje nogi także Judaszowi. Jezus umiera na krzyżu za grzeszników, czyli za nieprzyjaciół Boga. Takiej miłości nie ma na świecie. Tylko taka miłość jest nieśmiertelna. Każda inna kończy się w pewnym momencie… Dalej ksiądz Piotr powiedział, że skoro ta miłość Boga do nas wyraziła się w Krzyżu Chrystusa, oznacza to, że droga do doskonałości, do pełnej miłości, do zbawienia, do Boga wiedzie przez krzyż. Wiemy, że miłość, którą głosi Chrystus, jest trudna, wymagająca. Ale to jedyna droga do życia wiecznego. Na tej drodze nie jesteśmy sami. Z nami idzie Jezus! On prowadzi nas, On szuka nas na krętych ścieżkach naszego życia i wprowadza na drogi zbawienia, na których objawia nam swoje miłosierdzie. Homilię ks. Kluk zakończył słowami kardynała R. Saraha: aby przetrwać w tym świecie zamętu, upadku moralnego i wielkiego odstępstwa od Boga, nasze życie chrześcijańskie musimy opierać na trzech filarach. Te filary to: Krzyż, Eucharystia i Matka Boża.

Po mszy św. nowe małżeństwa przyjęły Kartę END. Następnie wysłuchaliśmy pieśni wielkopostnych w przepięknym wykonaniu Chóru Jana Pawła II.

Po postnej agapie konferencję pt. „Wstańcie i módlcie się” wygłosili Małgorzata i Joachim Grzonkowie – Para Odpowiedzialna za Stowarzyszenie Przyjaciół Ojca Caffarela. Zostaliśmy zachęceni do godzinnej modlitwy w miesiącu, o stałej porze i w wyznaczonym dniu, w intencjach, które napływają do Orędowników. Warto uświadomić sobie, że biorąc pod uwagę różne strefy czasowe, na całym świecie trwa nieustanna modlitwa Orędowników.

Ostatnim punktem Wielkopostnego Dnia Skupienia była droga krzyżowa wg rozważań ks. Marka Dziewieckiego. Usłyszeliśmy między innymi, że w naszych czasach, zdominowanych przez niską i prymitywną kulturę, na śmierć skazywane są małżeństwa i rodziny. Traktowane są one jako przeżytek i przejaw naiwności. Na śmierć skazywani bywają ludzie starsi, których towarzystwa ubezpieczeniowe, a nieraz własne dzieci i wnuki, traktują jako niepotrzebne obciążenie finansowe. W kolejnej stacji ks. Dziewiecki dobitnie napisał, że ludzie źli i cyniczni próbują nakładać na współczesne rodziny bolesne krzyże i cierpienia. Jednym z takich krzyży jest wyśmiewanie małżeństw i rodzin oraz kpina z małżeńskiej czystości i wierności. Inny krzyż to zrównywanie z rodzinami par homoseksualnych, które decydują się na związki bezpłodne. Jeszcze inny krzyż to dominująca kultura, która promuje demoralizację, wyuzdanie i wypaczone „wychowanie”, które sprawia, że coraz więcej dziewcząt i chłopców nie dorasta do żadnego powołania: ani do małżeństwa i rodziny, ani do kapłaństwa czy życia konsekrowanego. Przy stacji XIV usłyszeliśmy, że od dwóch tysięcy lat w każdym pokoleniu wielu jest takich ludzi, którzy chcą, aby Jezus już nigdy z tego grobu nie wyszedł. Razem z Chrystusem ludzie chcą wepchnąć do grobu naszą tęsknotę za życiem w trwałym związku małżeńskim i w szczęśliwej rodzinie. Ale tych pragnień nikt nie może w nas zabić, bo pragnienia te pochodzą od samego Boga. W żadnej epoce i w żadnej cywilizacji – nawet w cywilizacji śmierci – nikt nie zdoła usunąć z naszych serc tęsknoty za małżeństwem i za rodziną. Można jedynie próbować tę tęsknotę zagłuszać, tak jak niektórzy usiłują zagłuszać własne sumienie i sumienia innych ludzi.

Dziękujemy za ten wyjątkowy czas Wielkopostnego Dnia Skupienia.

Agnieszka i Wojtek Kiniorscy – ekipa W1B

 

/ zdjęcia W. Kiniorski

Zapraszamy do Wambierzyc na Pielgrzymkę END Regionu III

Wambierzyce – zwane Dolnośląską Jerozolimą – to miejscowość leżąca w Kotlinie Kłodzkiej u podnóża Gór Stołowych. Znajduje się tu Sanktuarium Matki Bożej, w którym posługują franciszkanie z prowincji św. Jadwigi. Jest to znany ośrodek pielgrzymkowy, którego dodatkowy atrybut stanowi rozległy kompleks kalwaryjski z licznymi kapliczkami drogi krzyżowej oraz tajemnic różańcowych, założony na okolicznych wzgórzach tak, aby swym położeniem przypominał Jerozolimę. czytaj dalej…

Jesteśmy Super-Regionem międzynarodowego ruchu duchowości małżeńskiej Equipes Notre-Dame, którego celem jest pomaganie małżeństwom chrześcijańskim w pełnym przeżywaniu ich sakramentu małżeństwa.

DOŁĄCZ DO NAS

Małżonków zainteresowanych Ruchem oraz pragnących dołączyć do nas prosimy o kontakt:
end@end.org.pl
wielkopolska@end.org.pl
kujawy@end.org.pl
mazowsze@end.org.pl
lodz@end.org.pl
podlasie@end.org.pl
dolny-slask@end.org.pl
slask@end.org.pl
malopolska@end.org.pl

Odwiedź

advertisement advertisement advertisement advertisement

Liturgia dnia: