“Jestem… zanurz się w Miłość i słuchaj!” Rekolekcje w Łomży 26-28. IV. 2024.

W dniach 26-28 kwietnia 2024 r. w Domu Rekolekcyjnym im. Św. Jana Pawła II przy
Wyższym Seminarium Duchownym w Łomży odbyły się Rekolekcje o adoracji Jezusa
w Najświętszym Sakramencie – „Jestem… zanurz się w Miłość i słuchaj!”.
Rekolekcje te miały charakter otwarty, stąd uczestniczyli w nich nie tylko członkowie
naszego ruchu Equipes Notre-Dame (37), ale również osoby z innych wspólnot religijnych
czy parafialnych (36), łącznie 73 osoby.

Konferencje głosiła s. Kazimiera Fleran ze Wspólnoty Sióstr Uczennic Krzyża, która
zajmuje się koordynacją i formacją grupy adorującej Jezusa w Domu Diecezjalnym Tabor
w Rzeszowie.
Siostra „specjalizuje się” również w głoszeniu rekolekcji dla grup adorujących Pana Jezusa i
dla wszystkich, którzy chcą wejść w głębię adoracji.

Organizacją rekolekcji zajęła się Para Odpowiedzialna Sektora Podlaskiego
Barbara i Kazimierz Karwowscy. Natomiast pomysłodawcami rekolekcji byli Halina i Kazimierz
Łupińscy, którzy już wcześniej słuchali konferencji s. Kazimiery i zachwyciwszy się nimi
zapragnęli, aby to właśnie ona przybliżyła temat Adoracji członkom naszej wspólnoty.

Rekolekcje rozpoczęły się 26 kwietnia kolacją, po której uczestniczyliśmy w Eucharystii
odprawianej przez księdza Wojciecha Chudzika – ojca duchownego z WSD w Łomży, który
również pełni posługę doradcy duchowego ekipy Łomża 1. Po czym s. Kazimiera
wprowadziła nas w temat rekolekcji.
Następnego dnia, tj. 27 kwietnia, po śniadaniu, wspólnie modliliśmy się Jutrznią. Siostra
Kazimiera wygłosiła tego dnia dwie konferencje: przed Eucharystią i po niej, po obiedzie.
Dzięki nim byliśmy w pełni przygotowani do adorowania Pana Jezusa w Najświętszym
Sakramencie, na którą mogliśmy przeznaczyć około 1,5 godziny wedle potrzeb.
Po kolacji, w grupach dzieliliśmy się naszym dotychczasowym doświadczeniem adoracji.
Okazało się, że były wśród nas osoby, które już adorują Jezusa, gdyż w ich kościołach parafialnych odbywa
się Adoracja Wieczysta, ale również tacy, którzy robią to sporadycznie. Sposób adoracji też
bywa różny. Po podsumowaniu dzielenia odmówiliśmy wieczorną modlitwę, a od godziny
21.00 dla chętnych miała miejsce Nocna Adoracja indywidualna.
W niedzielę po śniadaniu wspólnie odmówiliśmy poranną modlitwę, a po niej s. Kazimiera
wygłosiła kolejną konferencję. Po półgodzinnej przerwie znów mieliśmy możliwość
adorowania Pana Jezusa. W czasie świadectw, które po niej nastąpiły kilka osób podzieliło się
tym, czego doświadczyli podczas rekolekcji. Wielbiliśmy też Pana Jezusa w osobie
s.Kazimiery, w jej mądrości, sposobie otwierania ludzkich serc, w ogromnej skromności
i radości, która od niej bije. Podziękowaliśmy Panu Bogu za ks. Wojciecha, który posługiwał
nam podczas Eucharystii oraz za organizatorów tych rekolekcji Basię i Kazia, którzy poprzez
cichą, pokorną posługę zapewnili nam to, że przebiegły one bez zakłóceń.
Rekolekcje zakończyły się Eucharystią, która tym razem nie była sprawowana w Kaplicy
Seminaryjnej lecz w Kościele Rektoralnym pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.
Po obiedzie, uduchowieni, z „naładowanymi akumulatorami” wróciliśmy do domu
z postanowieniem, że częściej niż dotąd będziemy uczestniczyli w adoracji Jezusa
w Najświętszym Sakramencie.

Zapadły nam w serce słowa s. Kazimiery, która m.in. mówiła, że
adoracja jest pierwsza po Sakramentach, jest najbardziej miła Bogu, bo chodzi w niej o dialog
z Nim. Ważne jest, aby uznać Boga za Boga, oddać mu cześć, słuchać Go, przyjąć Jego
miłość i odpowiedzieć na nią. Podczas adoracji należy przywołać Ducha św., aby nas podczas
niej prowadził. W postawie klęczącej powinniśmy oddać chwałę Bogu, wpatrywać się w
Niego i mówić Mu o stanie naszego ducha, o sprawach, które wydarzyły się w naszym życiu,
tych dobrych i tych złych. Następnie w ciszy mamy wsłuchać się w swoje myśli. Odróżnić te,
które pochodzą od Boga – przynoszą nam pokój, radość, ożywiają naszą wiarę, od tych, które
posyła nam zły duch – które oskarżają nas, powodują w nas niepokój. Na koniec powinniśmy
podjąć decyzję, która będzie konsekwencją myśli posyłanych nam przez Boga, odpowiedzią
na to, czego Bóg od nas oczekuje oraz pozwolić, by Duch św. przez nas działał.

Udział w rekolekcjach był dla nas nie tylko ucztą duchową za sprawą s. Kazimiery, lecz także
czasem odpoczynku fizycznego i psychicznego od codziennych spraw w komfortowych
warunkach, jakie oferuje Dom Rekolekcyjny przy WSD w Łomży. Był to również czas
radosnych spotkań i miłych rozmów podczas spacerów w pięknie zaaranżowanym plenerze
wokół budynków seminaryjnych z osobami, które znamy lub które tu właśnie poznaliśmy.
Choć byliśmy z różnych wspólnot połączyła nas komunia serc i wspólny cel – pogłębienie
wiary i wzrost zaufania do Boga poprzez adorowanie Jezusa w Najświętszym Sakramencie.
Wyjechaliśmy z rekolekcji z przekonaniem – „Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia” (Flp 4,13)

Maria i Zdzisław Jurkiewicz
para odpowiedzialna ekipy Łomża 2

Rekolekcje w Łomży – świadectwo

W dniach 15-17.03.2024 r. w Łomży odbyły się rekolekcje zatytułowane „Małżeństwo obleczone
w Magnificat”. Skupienie prowadził Duch Św. – tak zapowiedział na początku ks. Wojciech Zyśk,
który y wraz z Beatą i Andrzejem Garlickimi był Jego świetną pomocą. Rekolekcje opierały się na
fragmentach z Ewangelii dotyczących Zwiastowania i wydarzeń mających miejsce później – w
tym wyśpiewania przez Maryję i… Józefa ich „Magnificat”. Czytania stanowiły punkt wyjścia do
konferencji głoszonych przez Księdza (nie za krótkich i nie za długich;)) oraz medytacji, które
małżonkowie odbywali indywidualnie. Był też czas na pracę warsztatową (Duch św. hulał:)), a
także na niezwykłe zasiądźmy razem… Nie zabrakło różańca, jutrzni oraz adoracji – także
wieczornej z wyjątkowo bliską obecnością Jezusa Eucharystycznego i indywidualnym
błogosławieństwem małżeństw. Codziennie gromadziliśmy się na wspólnej Mszy Św., podczas
której Bóg umacniał nas Swoim Słowem i Swoim Ciałem i tworzył z nas wspólnotę. Mogliśmy
dzięki temu podzielić się otwarcie naszymi doświadczeniami w małych grupach oraz na
podsumowaniu, a także podczas wieczornej integracji :). Nad całością cały czas czuwali
troskliwie Beata i Andrzej, z zaangażowaniem prowadząc nas przez kolejne punkty rekolekcji i
dbając, byśmy się nie pogubili (w przenośni i dosłownie;)) w przestrzeniach łomżyńskiego
seminarium. Dzięki nim każdy mógł poczuć się organizatorem wydarzenia i… włączyć w
różnorodne posługi (podobno najlepsza to kuchnia ;)). Ksiądz Wojciech stwierdził na koniec, że
Duch Święty bardzo się napracował przez ten weekend – widać było wiele owoców Jego
działania :).

Dziękuję Bogu za to, że mogłam być na tych rekolekcjach. Obawiałam się, że nie skorzystam za
wiele z racji opieki nad małym dzieckiem, Pan Bóg jednak sprawił inaczej. Głoszone nauki
pomogły mi „ruszyć z miejsca”. Przyjeżdżając, miałam wrażenie, że „utknęłam” na pytaniu
„jakże się to stanie w moim życiu?”. Jak dam radę z nowymi wyzwaniami rodzinnymi i podjętymi
zobowiązaniami w Ruchu? Duch Św. poprowadził mnie dalej – do zadania tych pytań Bogu, do
zaufania, do pójścia do przodu. Niesamowite było także zadanie warsztatowe, które normalnie
szłoby mi jak po grudzie, a tu nie sprawiło problemu, a nawet było zaskakującym działaniem
łaski (doświadczenie także innych osób ;)). W sposób szczególny mogłam również zobaczyć,
jak realizowały się słowa ks. Wojciecha z początku rekolekcji: „Najważniejsza praca, to między
każdym z Was a Słowem Bożym – zobaczyć siebie i swoje małżeństwo, a potem spotkać się w
małżeństwie w inny sposób”. Było wręcz namacalnie widać, jak Pan Bóg przemieniał każde
obecne małżeństwo, jak łączył i jednoczył, jak wydobywał na powierzchnię wartość
drogocennego klejnotu i wielkiej tajemnicy, przed którą można tylko zgiąć kolana… Bo Ruch to
nie tyle światłe idee, mądre słowa Założyciela, ponadczasowe metody działań… To przede
wszystkim wspólnota Małżeństw, z których każde jest drogocenną perłą, Ziemią Świętą,
niepowtarzalnym obrazem komunii Boga. Chwała Panu za cuda tych rekolekcji, za cud
Zwiastowania i naszych życiowych zwiastowań… Magnificat!

Basia i Michał

 

Sesja dla par pilotujących w Regionie 2 – 17 lutego 2024

 “Dobry start nowej ekipy jest ważny, bo ma znaczenie zarówno dla jej przyszłości, jak i witalności całego Ruchu”. 

(Przewodnik END)

Pilotaż to dobry zaczyn, dzięki któremu wzrasta cały Ruch. Świadomość wagi formacji par pilotujących była głównym impulsem do organizacji sesji formacyjnej w Regionie 2.

17 lutego w podwarszawskich Markach spotkało się 13 par z Regionu 2 – czterech sektorów warszawskich, sektora podlaskiego i  Lublina (przynależącego do sektora Mazowsze C).  Były to pary przygotowujące się do prowadzenia pilotaży – całych ekip i indywidualnych. Przez kilka kolejnych godzin razem z prowadzącymi sesję – Beatą i Piotrem Michalskimi z sektora Mazowsze B – małżeństwa zgłębiały kwestie celów i założeń pilotażu, przebiegu spotkania w ekipie czy specyfiki pilotażu indywidualnego. Dzięki konferencji ks. Zbigniewa Chwai SCJ przybliżony został także temat roli doradcy duchowego w ekipie.

Podczas sesji był również czas na wspólną modlitwę, Mszę świętą, dzielenie w grupach i nawiązywanie więzi towarzyskich przy kawie.

May nadzieję, że małżeństwa wyjechały z sesji umocnione, by z jeszcze większym entuzjazmem podejmować swoją posługę.

Za to spotkanie – Bogu niech będą dzięki.

 

Święto Karty w Sektorze Podlaskim – Grajewo 09.12.2023

Tegoroczne Święto Karty Sektora Podlaskiego odbyło się 9 grudnia w Parafii pw. Trójcy Przenajświętszej w Grajewie.
Pierwsza część spotkania miała miejsce w Grajewskim Centrum Życia Chrześcijańskiego “Godność Człowieka”.  Ks. Dariusz Łapiński –  proboszcz parafii niezwykle ciepło przywitał wszystkich małżonków i doradców duchowych oraz przybliżył historię parafii. Para Odpowiedzialna Sektora Podlaskiego – Basia i Kazik Karwowscy – serdecznie podziękowali Beatce i Andrzejowi Garlickim za ich dotychczas pełnioną posługę prowadzenia sesji dla par odpowiedzialnych, zwracając szczególną uwagę na ich świadectwo wiary, pomoc i miłość.
Następnie Wiesia i Krzysztof Staniszewscy przedstawili historię powstania ruchu END w Sektorze Podlaskim. Inicjatorami ruchu byli wówczas Małgosia i Joachim Grzonkowie, którzy mieli doświadczenie wspólnoty w Domowym Kościele. Pierwszym doradcą duchowym był Ks. Wojciech Zyśk. Wiesia i Krzysztof podzielili się również przeżyciami związanymi z udziałem w pogrzebie Małgosi Grzonki. Krzysztof odczytał treść wzruszającego, pożegnalnego listu Małgosi. Wystąpienie Wiesi i Krzysztofa zakończyła projekcja krótkiego filmu z jej pogrzebu.
Kolejnym punktem spotkania była konferencja Agnieszki i Jacka Frydrychów pt. “Etyka pożycia małżeńskiego”. Treść konferencji dotyczyła fizycznego i duchowego wymiaru miłości płodnej, aktów czułości, celebracji aktu małżeńskiego, czystości małżonków i jej zagrożeń oraz trudności w przeżywaniu aktu małżeńskiego. Agnieszka i Jacek wielokrotnie nawiązywali do cytatów z Pisma Świętego: Rz 28; Hbr 13, 4; 1 Tes 4, 3-7; 1 Kor 6, 9-10; 1 Kor 6, 12-20, 1 Kor 7, 3-5. Podkreślali, iż małżonkowie uczestniczą w akcie stwórczym Boga oraz znaczeniu aktu małżeńskiego, który powinien prowadzić do pełnego zjednoczenia.
W następnym punkcie spotkania ks. Grzegorz Karwowski omówił szczegółowo budowę Mszy św.: obrzędy wstępne, liturgię słowa, liturgię eucharystyczną oraz obrzędy zakończenia. Zaznaczył, iż codzienny udział we Mszy św. pozwala poznać całe Słowo Boże.
Zamiast spotkań w grupach małżonkowie losowali parę, z którą spożywali obiad i mogli integrować się.
Po spotkaniu w domu parafialnym, małżonkowie udali się na adorację Najświętszego Sakramentu do kościoła pw. Trójcy Przenajświętszej.
Kulminacyjnym punktem Święta Karty była Msza św., której przewodniczył ks. Robert Szulencki doradca duchowy Ekipy Sektora Podlaskiego, koncelebrowali ks. Adam Sierzputowski, który wygłosił kazanie i ks. Grzegorz Karwowski.
Udział w tegorocznym Święcie Karty był dla wszystkich małżonków niewątpliwie budującym doświadczeniem duchowym. Każde wypowiedziane na spotkaniu słowo, pogłębi nasze relacje z Panem Bogiem i pomoże odnaleźć drogi do świętości w naszym codziennym życiu.
Dziękujemy Wam za dar wspólnego świętowania
Z Panem Bogiem
Małżonkowie z Ekipy Szumowo

 

Bal karnawałowy w Regionie 2 – 3 lutego 2024 r.

Drodzy małżonkowie !

Z wielką radością zapraszamy Was do uczestnictwa w naszym wyjątkowym Balu Karnawałowym małżeństw z Ruchu Eqipe Notre-Dame!

Termin: 3.02.2024 r.
Koszt dla małżeństwa to 400 zł.

Miejsce: Kobyłka -Przybyszówka-Viduus. Bal dla osób dorosłych, bez dzieci.
Bal poprowadzi DJ od godz. 20.00 do 4.00 rano.

W menu mamy: 3 dania na ciepło, stół szwedzki z przekąskami, napoje zimne gazowane i niegazowane (soki, woda, coca-cola, sprite), bufet słodki, bufet kawa/herbata.

Prosimy o zgłoszenia na adres e-mail: askowalscy.end@gmail.com

kontakt: Aneta i Sebastian Kowalscy (WD13), tel. 510 10 18 18
Termin zgłoszenia do: 24.12.2023 r. W zgłoszeniu prosimy wpisać imiona i nazwisko małżeństwa oraz nazwę sektora i nr ekipy.

Rozpoczęcie Roku Formacyjnego w Sektorze Podlaskim Radule 09.09.2023

W sobotę 9 września Maryja, Matka Boża Królowa Męczenników w przepięknym wizerunku w głównej nawie, przywitała nas w kościele w Radulach. Przybyły pary małżeńskie i księża Doradcy Duchowi ekip na rozpoczęcie roku formacyjnego Equipes Notre Dame w Sektorze Podlaskim.

Przywitał nas ks. proboszcz Arkadiusz Ryłka, który jest też doradcą duchowym jednej z ekip, oraz Basia i Kazik Karwowscy, para odpowiedzialna za Sektor Podlaski. Tematem formacyjnym w tym roku jest ,,Eucharystia źródło misji”. Przez cały rok będziemy zgłębiać tajniki Eucharystii. Ks. Grzegorz Karwowski, doradca ekipy pilotowanej w Grajewie, przypomniał nam kilka ważnych punktów niezbędnych w dobrym przygotowaniu się do Mszy Świętej. Ks. Grzegorz mówił też o ciągłym dorastaniu do Eucharystii i że proces nauki Jej przeżywania trwa do końca naszego życia.

Podczas Adoracji Najświętszego Sakramentu mogliśmy to wszystko, co usłyszeliśmy przemyśleć w promieniach Chrystusa Eucharystycznego.

Mszę Świętą, najważniejsze wydarzenie tego dnia, celebrowało sześciu kapłanów. Przewodniczył ks. Romuald Ciesielski, Doradca ekip z Przasnysza. Koncelebrowali: ks. Robert Szulencki, ks. Grzegorz Karwowski, ks. Arkadiusz Ryłka, ks. Wojciech Chudzik, ks. Andrzej Gromadzki. Homilię wygłosił ks. Grzegorz i kontynuował w niej temat Eucharystii. Po Komunii Św. nasza para odpowiedzialna powołała kolejne pary małżeńskie do posług. Nową Parą Łącznikową zostali Sylwia i Marcin Pachulscy z ekipy w Somiance. Posługę Pilotażu przyjęli Hania i Janek Szabłowcy z Szumowa. Pary odpowiedzialne za poszczególne ekipy, otrzymały zapalone świece i usłyszały głos rozesłania ,,Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie”. Razem z ks. Wojciechem Chudzikiem, Doradcą Duchowym pierwszej ekipy w Łomży, przyjechało do Radul czterech alumnów pierwszego roku, którzy zaczynają naukę w Seminarium Duchownym w Łomży. Towarzyszyli nam oni przez cały dzień i przyglądali jak funkcjonuje nasz ruch.

Na kolejny etap spotkania przejechaliśmy do remizy strażackiej w Rzędzianach. Tu w atmosferze radości spożyliśmy obiad, a przy kawie i cieście rozmowom nie było końca.

Zaplanowaną na godziny popołudniowe konferencję o roli sakramentu pokuty i kierownictwie duchowym w formacji małżeńskiej wygłosił ks. Wojciech Chudzik, opiekun duchowy Seminarium w Łomży i Doradca Ekipy pierwszej w Łomży. Mówił o sakramencie pokuty i pojednania jako o najtrudniejszym i stwarzającym największe problemy sakramencie, ale tak jak i inne sakramenty, wyszedł on z pod ręki Jezusa. Trzeba się wiec nim karmić i budować. Ks. Wojciech przekonuje nas, że sakrament ten ma realny wpływ na kształtowanie się sakramentu małżeńskiego. Uświadamiając sobie swoją grzeszność i oddając ją w pokorze Jezusowi, nie będziemy surowymi sędziami dla swoich bliskich. Ks .Wojciech przestrzega tez mocno nas ludzi ze wspólnot, abyśmy byli czujni i nie popadali w pychę ,bo łatwo jest widzieć cudzą grzeszność a na swoją być ślepym. „Grzech wyznany, jest już tylko nędzą wołającą o miłosierdzie Boga”.

Razem z ks. Wojciechem Chudzikiem przyjechało do Radul czterech alumnów pierwszego roku, którzy zaczynają naukę w Seminarium Duchownym w Łomży. Towarzyszyli nam oni przez cały dzień i przyglądali jak funkcjonuje nasz ruch.

Było jeszcze spotkanie w ekipach mieszanych i wspólna modlitwa na zakończenie. Pełni radości i nowych sił do trwania w charyzmacie E.N.D. I kroczenia drogą konkretnych punktów wysiłku powróciliśmy do domu.

Wiesia i Kazik z ekipy A2

Basia i Kazik z ekipy G1

 

Uwielbiajcie z nami Pana! Zakończenie roku formacyjnego END w Sektorze Podlaskim 

W godzinach przedpołudniowych 24 czerwca br., w kościele pw. św. Stanisława BM w Somiance małżeństwa i doradcy duchowi z naszego sektora, wspólnie dziękowali za cały rok pracy i uwielbiali dobrego Boga za wszelkie łaski jakimi nas obdarza.

Przywitała nas Para Sektora. Część modlitewną rozpoczęła adoracja Najświętszego Sakramentu. Rozważania przygotowane przez ekipę z Augustowa przeplatane były pieśniami wykonanymi przez scholę z Grajewa. Pięknie wybrzmiały słowa psalmu:

,,Uwielbiajcie ze mną Pana, imię Jego wspólnie wywyższajmy!

Szukałem Pana, a On mnie wysłuchał

i uwolnił od wszelkiej trwogi.

Spójrzcie na Niego, promieniejcie radością,

a oblicza wasze nie zaznają wstydu.” (Ps. 34,4-6).

Po Adoracji była Msza Święta. Eucharystii przewodniczył ks. Romuald Ciesielski doradca duchowy ekip z Przasnysza. Słowo Boże wygłosił do nas ks. Wojciech Zyśk gospodarz miejsca. Nawiązał do Ewangelii o urodzeniu Jana Chrzciciela. Jak Pan Bóg wejrzał na św. Elżbietę i okazał jej swoje miłosierdzie, tak spogląda też i na nas, i nas też darzy swoim miłosierdziem. Często jest to ,,miłosierdzie uprzedzające”, które przygotowuje nas na różne wydarzenia w naszym życiu. W kontekście zakończenia roku formacyjnego odkrywcze dla nas okazały się słowa ,,za dary dziękować, a Dawcę darów uwielbić”. Dziękujemy Księże za to kazanie. 

Podczas Eucharystii jedno małżeństwo z pilotażu indywidualnego z ekipy w Somiance przyjęło Kartę i z radością wstąpiło w szeregi ruchu END. Momenty przyjęcia do ruchu nowych małżeństw są zawsze bardzo radosne. Cieszymy się ogromnie z każdego małżeństwa, które zobowiązuje się do kroczenia przez życie w rytmie konkretnych punktów wysiłku. 

Po części modlitewnej pojechaliśmy do szkoły i tam przy kawie, i herbacie rozmawialiśmy z przyjaciółmi z ekip. Frekwencja nie była wysoka, ale obecni bardzo dobrze czuli się ze sobą. Wysłuchaliśmy dwóch świadectw o modlitwie rodzinnej i regule życia. Swoje doświadczenie reguły życia przedstawili nam Ania i Artur Wojciechowscy, a o modlitwie rodzinnej opowiedzieli Basia i Kazik Karwowscy. Świadectwa mają wielkie znaczenie. Po pierwsze tym osobom, które je głoszą, muszą się przygotować, przemyśleć wejrzeć w głąb siebie. A po drugie, skłaniają do refleksji tych, którzy ich słuchają. Na spotkaniu w ekipach mieszanych mogliśmy się też podzielić regułą życia i dokonać rachunku sumienia: ile dałem z siebie w ekipie, a ile zaczerpnąłem.
Punktem kulminacyjnym naszego dnia było przedstawienie się każdej ekipy cytatem z Pisma Świętego i wyjaśnienie dlaczego akurat ten fragment charakteryzuje ekipę. Forma była dowolna. Kreatywność ekip przerosła nasze oczekiwania. Razem śmialiśmy się i razem wzruszaliśmy. Każda ekipa jest inna. Każda ekipa jest wspaniała i każda ekipa ma podstawowy cel, aby pomóc małżeństwom kroczyć do świętości…

Koronką do Miłosierdzia Bożego, wspólnym Magnificat i pasterskim błogosławieństwem ks. Roberta Szulenckiego doradcy duchowego ekipy sektora i ekipy Ł2 zakończyliśmy ten dzień formacyjny.

Wielbi dusza moja Pana…

Basia i Kazik z ekipy G1

„Królowo Pokoju, módl się za nami!”

III Pielgrzymka Regionu 2 Ruchu Equipes Notre-Dame do Sanktuarium Matki Bożej Loretańskiej w dniu 6 maja 2023
Hasło tegorocznej pielgrzymki, zaczerpnięte z Litanii Loretańskiej, prowadzi nas bezpośrednio przed tron Maryi Matki i Królowej, u której szukamy wsparcia i nadziei w obecnej sytuacji wojny na Ukrainie i w każdej niepokojącej chwili naszego życia. Do Sanktuarium w Loretto przyjechało około 300 pielgrzymów z ekip, w tym prawie 100 dzieci. U stóp Maryi spędziliśmy piękny, umacniający czas, modląc się, słuchając, a przede wszystkim ciesząc się spotkaniem.
Polskie Loretto, chociaż znajduje się w otoczeniu lasu niedaleko Wyszkowa, duchowo odnosi się do słynnego Sanktuarium Świętego Domku Matki Bożej w Loreto nad morzem Adriatyckim. Historia powstania polskiego Sanktuarium zaczęła się w 1928 roku, kiedy ks. Ignacy Kłopotowski zakupił w tym miejscu majątek i nadał mu urzędową nazwę “Loretto”, następnie sprowadził tu siostry Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Loretańskiej. Od samego początku miejsce to służyło ubogim dzieciom i osobom starszym, obecnie jest również miejscem pielgrzymek i rekolekcji.
Historia powstania kaplicy w Loretto sięga drugiej połowy XX wieku. Po licznych perypetiach i utrudnieniach ze strony władz, kaplica stanęła w stanie surowym w roku 1959, a w 1984 roku została poświęcona przez biskupa Jerzego Modzelewskiego. W Roku Maryjnym 1986/87 Prymas Polski kardynał Józef Glemp nadał kaplicy rangę Sanktuarium Maryjnego, a biskup Kazimierz Romaniuk wydał w 1999 roku dekret ustanawiający Sanktuarium ku czci Matki Boskiej Loretańskiej. Od tego momentu, stopniowo zaczął promieniować z tego miejsca kult Matki Bożej Loretańskiej.
Figura znajdująca się w Sanktuarium w Loretto jest wierną kopią włoskiej figury Matki Bożej z Loreto. Została wyrzeźbiona w pracowni artystycznej w Mediolanie i poświęcona w Świętym Domku Matki Bożej w Loreto. Figurę na ołtarzu umieszczono nocą z 11 na 12 grudnia 1981 r., więc pierwsze modlitwy jakie usłyszała nasza Matka Maryja, miały charakter patriotyczny. W kaplicy spoczywają relikwie błogosławionego ks. Ignacego Kłopotowskiego.
W tegorocznej pielgrzymce towarzyszył nam Jego Ekscelencja ksiądz biskup Romuald Kamiński, który przewodniczył eucharystii, wygłosi homilię i spędził z nami czas po mszy św. Towarzyszyli nam również doradcy duchowi z ekip warszawskich, podlaskich, lubelskich i łódzkich. Msza św. sprawowana była w intencji dziękczynnej za rozwój duchowy małżeństw i kapłanów Ruchu Equipes Notre-Dame w Regionie 2 oraz w intencji pokoju na świecie.
Ks. biskup nakreślił historię Loretto, odnosząc się do kultu Matki Bożej w tym miejscu, do osoby błogosławionego ks. Ignacego oraz błogosławionego kardynała Stefana Wyszyńskiego, którego rodzina pochodziła z tych terenów. Następnie skierował słowo do małżeństw wskazując na dynamikę naszej drogi do konkretnego, widocznego celu, jakim jest świętość. Cel ten, każe nam nieustannie wzrastać na podobieństwo Jezusa, abyśmy przynosili owoc obfity. Musimy trwać w jednej wierze, umocnieni miłością Jezusa, przez Ducha Świętego.
Nawiązując do ewangelicznego dialogu Filipa z Jezusem: „pokaż nam Ojca”, biskup Romuald, uświadomił nam ogromną potrzebę pracy formacyjnej na każdym etapie życia. Nie wszystko jest dla nas zrozumiałe. Jesteśmy nieustannie w drodze i potrzebne nam umocnienie, jakim jest formacja.
Nasza droga to wspólnota małżeńska i rodzinna, w której przechodzimy przez różne etapy i sytuacje życiowe. Bóg doświadcza nas i stawia ludzi na naszej drodze, żeby nas o czymś pouczyć lub przed czymś przestrzec. Mamy codziennie „jedni drugich brzemiona nosić” nie jako obciążenie, ale jak szczególne wyróżnienie, aby w imię Jezusa służyć drugiemu człowiekowi. „To jest nowa nauka, jesteśmy uczestnikami nowych czasów, nowego przymierza, które opiera się na miłości, nie jak wcześniej na prawie.” Powołanie do małżeństwa nie wydaje się ludziom wielkie, ponieważ jest powszechne. Tymczasem powołanie do bycia mężem, żoną, ojcem, matką jest powołaniem królewskim, jest wyjątkową łaską. Zbawiciel przychodzi na świat przez rodzinę. Rodzina stanowi centrum naszej cywilizacji i trzeba dla niej stworzyć warunki rozwoju. Parafia tak powinna organizować swoją aktywność, aby w centrum była rodzina. W programie szkolnym nadrzędnym odniesieniem powinna być rodzina. Władze samorządowe i państwowe powinny przez swoje uchwały służyć rodzinie, jej rozwojowi i przyszłości. Również firmy powinny dostosować organizację pracy w wymiarze czasowym i produkcyjnym do potrzeb rodziny. To wszystko można osiągnąć jeśli jest zrozumienie.
„Formacja małżeńska i rodzinna jest najważniejsza dla społeczeństwa, a fundamentem tej formacji jest wiara.” Niewielu ludzi potrafi zrozumieć wartość wiary. Trzeba dotknąć jej istoty i odkryć ją jako dziecięce zaufanie do Boga Ojca. Zaufanie całkowite, nie obciążone pychą, bez lęku, dające odwagę, aby biec w ramiona kochającej osoby i wpatrywać się w jej twarz. Tak właśnie musimy biec w ramiona Boga i wpatrywać się w Jego oblicze. Osoba obdarzona zaufaniem tak samo odwzajemnia miłość, dając siłę, wzmocnienie i ukojenie. „Droga do powołania wiedzie przez miłość.” Społeczność, która to zrozumie, będzie zwycięską, pomoże innym dojść do Nieba.
Jego Ekscelencja ksiądz biskup podziękował wszystkim małżeństwom z Ekip Notre-Dame za ich pracę formacyjną, wychowawczą i zaangażowanie w życie społeczne, jednocześnie poprosił o więcej.
Przed błogosławieństwem została powołana nowa Para Odpowiedzialna Regionu 2: Sylwia i Paweł Łozińscy z Warszawy oraz nowa Para Łącznikowa w Presektorze Ukraińskim: Irina i Oleksij Sergienko z Odessy. Wszyscy z wielką radością przyjęli informacje o przyjęciu posługi przez te małżeństwa. Paweł i Helenka Kukołowiczowie, para odpowiedzialna Super-Regionu Polska-Europa Środkowa, podziękowali Beacie i Marcinowi Pińkowskim, kończącym posługę pary odpowiedzialnej Regionu 2, za ich ofiarną pracę i poświęcenie dla naszej wspólnoty. Z kolei Beata i Marcin Pińkowscy dziękowali Helence i Pawłowi Kukołowiczom za ich 5 lat posługi, przede wszystkim za publikacje, tłumaczenia i wszystkie słowa skierowane do nas w listach.
„Nie wyście mnie wybrali, ale Ja was wybrałem …” tymi słowami, z ewangelii św. Jana, Beata i Marcin Pińkowscy podsumowali lata swojej odpowiedzialności za nasz Region. Posługę tę traktowali jako zadanie budowania Królestwa Bożego na Ziemi. Zaangażowani byli w rozwój formacji duchowej, rozpowszechnianie informacji o naszym Ruchu i jego duchowości, sprawy organizacyjne oraz pomoc sektorom. Zrealizowali m.in. 7 filmów na YouTube, przygotowali podsumowanie ankiet do XVI Synodu Biskupów. Podczas konferencji przedstawili bieżącą sytuację Regionu, statystykę ilościową ekip w poszczególnych sektorach, powiedzieli o bieżących planach i potrzebach Regionu 2. Zwrócili uwagę na trudną sytuację Ukrainy, prosząc wszystkich o modlitwę w intencji trwałego, definitywnego pokoju. Podzielili się też osobistymi refleksjami z czasu posługi. Zawsze starali się pracować tak, aby nie przeszkadzać i nie ograniczać par sektorów. Po 12 latach podejmowania różnych posług, zauważyli, że ta ostatnia najbardziej zjednoczyła ich małżeństwo i nauczyła współpracy. Razem przed Panem rozeznawali decyzje, kierując się Słowem Bożym. Beata i Marcin podziękowali Panu Bogu, że pozwolił przeżyć im tę służbę jako przygodę współpracy z Chrystusem. Podziękowali również wszystkim małżeństwom tworzącym ekipę regionu, doradcy duchowemu, parze Super Regionu, odpowiedzialnym za rekolekcje, wszystkim małżeństwom angażującym się w tworzenie wspólnoty oraz swoim synom.
Konferencję o wspólnocie Orędowników oraz Stowarzyszeniu Przyjaciół o. Henri Caffarela poprowadził Piotr Michalski, który wraz z żoną Beatą jest odpowiedzialny za Sektor Mazowieckiego B. Mówił o tym jak bardzo o. Caffarel pragnął rozpalić pragnienie modlitwy w małżeństwach. Widział w modlitwie fundament wzrostu oraz siłę działania i przebaczania. Para związana sakramentem małżeństwa, która podnosi serce i ręce ku Bogu, może pokonać zło i pokusy. Owocem tych przemyśleń była wizja modlących się małżeństw jedno za drugie 24 godziny na dobę na całym świecie. Tak powstał Ruch Orędowników. Mamy 3 formy orędownictwa: – modlitwa 1 godzinę w miesiącu zainspirowana słowami Chrystusa: „… jednej godziny nie mogliście czuwać ze Mną?”, – asceza, czyli post w wybranym, konkretnym dniu miesiąca, – oraz ofiara ze swojego życia. Świadectwem modlitwy orędowniczej podzielili się Teresa i Tadeusz Zacharowie z Sektora Mazowieckiego B.
W grupach dzielenia rozważaliśmy hasło tegorocznej pielgrzymki: „Królowo Pokoju, módl się za nami.” Każde małżeństwo dzieliło się swoim doświadczeniem obecności i wsparcia Matki Bożej w życiu rodzinnym. Zastanawialiśmy się też nad sytuacjami, w jakich budujemy królestwo pokoju. Nasze rozważania zakończyło konkretne pytanie: Czy widzę nasze małżeństwo we wspólnocie Orędowników modlącej się w intencji m.in. małżeństw przeżywających kryzysy?
Obok kaplicy znajduje grota z figurą Matki Bożej, gdzie ksiądz Stanisław Kosiorowski MIC opowiadał dzieciom historię objawień Matki Bożej w Lourdes. Kiedy przyszliśmy do groty, dzieci słuchały z wielkim zainteresowaniem. Ksiądz Stanisław zwrócił się też do małżeństw przytaczając pełne wdzięczności i uznania słowa biskupa Romualda. Wspólnie zaśpiewaliśmy Litanię Loretańską, dziękując Maryi za opiekę nad naszym Ruchem, za pielgrzymkę i wszystkie otrzymane łaski. Na zakończenie oficjalnej części odmówiliśmy Akt zawierzenia kard. Angelo Comastri:
„O Dziewico Maryjo, Twój słodki wizerunek przechowuje pamiątki całych wieków, miłość i modlitwy wielu pokoleń. O dziewico Loretańska, dzisiaj my przychodzimy do Ciebie, naznaczeni cierpieniem naszej epoki, wspaniałej, a zarazem dramatycznej. Przychodzimy tu, by odetchnąć pokojem, którym tylko Matka może obdarzyć swoje dzieci. Przychodzimy tu, aby odnaleźć nadzieję, którą jedynie Niepokalane Serce posiada i potrafi przekazać. Przychodzimy do Ciebie Matko, abyś doprowadziła nas do Jezusa, Syna Twojego zawierzenia i Twojej wolności radosnej, czystej i pokornej. O Maryjo, pomóż nam powiedzieć nasze tak w dzisiejszym świecie i dzisiejszych sytuacjach: tak życiu, które jest cudownym darem Boga, tak Prawdzie, Przebaczeniu i Miłości, aby stało się Darem i Obliczem w Twoim Synu. Dziewico Loretańska, błogosław nam, Twoim dzieciom i bądź z nami na drodze aż do progu Wieczności. Amen.”
Ostatnią częścią spotkania był pogodny wieczór przy ognisku, tańcach i długich, radosnych rozmowach.

Adriana i Marek Zychowie
Sektor Łódzki

Spotkanie plenarne ORRK

Spotkanie Plenarne Ogólnopolskiej Rady Ruchów Katolickich odbyło się 22 kwietnia br. W części formacyjnej skupiliśmy się na dwóch tematach „Na czym polega powołanie świeckich i jak je rozwijać?”, któremu towarzyszyły świadectwa życia powołaniem człowieka świeckiego oraz tematowi „Ochrona małoletnich i bezbronnych – wyzwanie dla kościoła i społeczeństwa”.
W części dotyczącej powołania człowieka świeckiego o. Adam Schulz SJ podkreślał, że to miłość nadaje nową jakość naszym działaniom. Dzięki miłości działanie jest uświęcone, a obecność chrześcijan w świecie uświęca świat. Uświęcenie dokonuje się w kilku wymiarach:
– poprzez pracę, w której człowiek staje się podobny do Boga;
– przez kształtowanie relacji międzyludzkich;
– modlitwę za innych i dla innych;
– znoszenie cierpień;
– walkę o wartości chrześcijańskie;
– głoszenie Dobrej Nowiny;
W drugiej części prezes zarządu Fundacji Świętego Józefa KEP, która zajmuje się wsparciem osobom skrzywdzonym wykorzystaniem seksualnym w okresie małoletności lub stanie bezradności, pani Marta Titaniec przytaczała dane mówiące o tym, że w Polsce jest aż 12% dzieci skrzywdzonych, co oznacza dwójkę – trójkę dzieci w każdej klasie. Z ogólnej liczby dzieci skrzywdzonych 95% dzieci zostało skrzywdzonych w szeroko rozumianej rodzinie, a 1-2% zostało skrzywdzonych przez duchownych. W 2022 roku wpłynęły 84 zgłoszenia dotyczące wykorzystania seksualnego osób małoletnich, z czego 77% w diecezjach oraz 23% w zakonach. Zgłoszenia wpłynęły w 2022 roku, ale dotyczyły spraw z przedziału lat 1965-2022. Samego 2022 roku dotyczyło 8 zgłoszeń. Spośród 84 zgłoszeń 11% zostało uznane za niewiarygodne oraz odrzucone. Ponad 60% zgłoszeń jest w trakcie badania, zaś 29% zarzutów uznano za potwierdzone lub uwiarygodnione na etapie wstępnym lub przez Dykasterię Nauki Wiary.
W Polsce oficjalne dokumenty zajmujące się sprawami wykorzystania osób niepełnoletnich zaczęły powstawać w 2012 roku, a obecnie Fundacja Świętego Józefa KEP (fsj.org.pl) towarzyszy w trakcie zgłaszania krzywd, finansuje pomoc terapeutyczną, duchową, medyczną, prawną i edukacyjną dla skrzywdzonych oraz buduje system prewencji w środowisku kościelnym. Finansuje również projekty, które budują i wspierają ogólnopolski system pomocy tj. telefony zaufania, lokalne punkty konsultacyjne, kursy, szkolenia, studia dla osób pomagających skrzywdzonym.
Spotkanie zakończyła Eucharystia w intencji wszystkich ruchów należących do ORRK, której przewodniczył bp Adam Wodarczyk w Sanktuarium bł. Ks. Jerzego Popiełuszki w Warszawie.

Beata Pińkowska Sektor Mazowiecki A,
Region 2 Przedstawicielka END w Radzie Programowej ORRK

Pielgrzymka Regionu 2 w tygodniku “Idziemy”

W tygodniku “Idziemy” z 14 maja 2023 r. w wersji papierowej oraz internetowej ukazały się krótkie artykuły z pielgrzymki Regionu 2 do Loretto. Zapraszamy do lektury.

Tygodnik Idziemy – Pielgrzymka małżeństw

Jesteśmy Super-Regionem międzynarodowego ruchu duchowości małżeńskiej Equipes Notre-Dame, którego celem jest pomaganie małżeństwom chrześcijańskim w pełnym przeżywaniu ich sakramentu małżeństwa.

DOŁĄCZ DO NAS

Małżonków zainteresowanych Ruchem oraz pragnących dołączyć do nas prosimy o kontakt:
end@end.org.pl
wielkopolska@end.org.pl
kujawy@end.org.pl
mazowsze@end.org.pl
lodz@end.org.pl
podlasie@end.org.pl
dolny-slask@end.org.pl
slask@end.org.pl
trojmiasto@end.org.pl
malopolska@end.org.pl
pomorze.zachodnie@end.org.pl

Liturgia dnia: