Wielkopostny Dzień Skupienia w Sektorze Dolnośląskim

12 marca 2022 w Sektorze Dolnośląskim obchodziliśmy Wielkopostny Dzień Skupienia. Wydarzenie miało miejsce w parafii św. Antoniego na ul. Kasprowicza we Wrocławiu. Zaczęliśmy od Mszy św., której przewodniczył Doradca Duchowy Sektora o. Dominik Banaś OFM. Naukę rekolekcyjną na temat: „Na czym polega prawdziwy radykalizm ewangelii” wygłosił ks. Krzysztof Wojtaś, Doradca Duchowy Ekipy pierwszej z Jelcza-Laskowic.

Ks. Krzysztof  nawiązując do ewangelii z dnia (Mt 5, 43-48) stwierdził, że słowo Jezusa z tej ewangelii jest dziś solą, która chce nadać smak dzisiejszemu spotkaniu. Przez ostatnie dni oczy nas wszystkich spoglądają na naszych braci i siostry z Ukrainy. Pojawia się wiele emocji związanych z  wojną. Widzimy strach, niepewność jutra uchodźców, waleczność tych, którzy bronią niepodległości, widzimy i słyszymy ciszę milczącego zachodu jakby się nic nie stało,i co najgorsze słychać krzyk serca – który czasami może być też wyrazem nienawiści do najeźdźców…..

I to jest właśnie ta sól, która ma nadać smak naszemu chrześcijaństwu- to jest to pole do naszego osobistego nawróceniato jest radykalizm ewangelii. „ A ja wam powiadam: Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują, abyście się stali synami Ojca waszego, który jest w niebie; ponieważ On sprawia, że słońce Jego wschodzi nad złymi i nad dobrymi, i On zsyła deszcz na sprawiedliwych i niesprawiedliwych. Jeśli bowiem miłujecie tych, którzy was miłują, cóż za nagrodę mieć będziecie ? (…) Bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest wasz Ojciec niebieski”

Nie wystarczy jednak jedynie słuchać Słowa i starać się je zrozumieć, ale potrzebna jest także postawa gotowości życia według Niego, by wydać owoc trzydziestokrotny, sześćdziesięciokrotny i stokrotny – kontynuował rekolekcjonista. Słowo jest zaproszeniem do współpracy z Bogiem, który chce nas zbawić. Słowo jest obietnicą.

Zbyt dużo słów dociera do nas w dzisiejszym, krzyczącym świecie poprzez, media – telewizję , radio. Zazwyczaj Słowo przelatuje obok nas, czasem nawet wlatuje jednym uchem, a wypada drugim, lecz nie trafia do serca. Aby stało się inaczej potrzeba naszej wiary w to, że rzeczywiście ma ono moc, bo zostało wypowiedziane przez samego Boga i – co więcej-stało się Ciałem. Aby spotkanie z Bożym Słowem (czy to na liturgii w kościele, czy to podczas prywatnej lektury Pisma Świętego) było owocne, trzeba słuchać. Skupić całą swoją uwagę, wyeliminować rozproszenia, nie zajmować się niczym innym, lecz  oddać całego siebie, swój rozum i wolę, i chłonąć to, co się słyszy. Oczywiście, nie jest to proste. Możemy potrzebować wielu prób zanim uda nam się wejść w prawdziwe wyciszenie i móc medytować Słowo. Warto jednak podjąć ten wysiłek, nie poddawać się i nie zniechęcać nieudanymi „podejściami” , by nie stało się to, o czym pisze św. Mateusz: czasem ktoś jest tak rozproszony, że kiedy przepowiada się Słowo, ”przychodzi Zły i porywa to, co zasiane jest w jego sercu” (Mt 13, 19).  

Dla chrześcijan Słowo to jednak nie tylko litery, choć natchnione, ale to przede wszystkim Jezus. Zatem spotkanie ze Słowem oznacza najpierw słuchanie tegoż Słowa, a potem oglądanie w Chrystusie dowodu na to, że jest żywe i skuteczne – jest obietnicą, KTÓRA MA POKRYCIE!!!. Taka postawa jest konieczna, żeby uniknąć niebezpieczeństwa bycia jak ten, „kto słucha słowa i natychmiast z radością je przyjmuje; ale nie ma w sobie korzenia, lecz jest niestały” (Mt 13,20-21).

Medytując słowa Jezusa z dzisiejszej Ewangelii, zastanówmy się, czy przypadkiem bardziej niż Dobrej Nowiny nie szukamy jednak w swoim życiu Łatwej Nowiny – Ewangelii okrojonej z radykalizmu. Ewangelia to bardzo Niewygodna Nowina, bo albo przyjmuje się ją w całości, albo nie przyjmuje jej się wcale. Nie mogę bowiem pogodzić jej logiki z tym, co oferuje świat. Nie da się znaleźć kompromisu i żyć trochę według nauki Jezusa z Nazaretu, a trochę według swojego widzimisię.  Jeśli chcę być autentycznym głosicielem Ewangelii, nie mogę do swojego serca wprowadzać tego, co pogańskie, czyli tego, co sprowadza Boga do roli bóstwa służącemu człowiekowi. W przeciwnym razie „troski doczesne i ułuda bogactwa zagłuszają słowo, tak, że zostaje bezowocne” (Mt 13,22)

Nasza postawa wobec Bożego Słowa, to także obraz serca każdego z nas. Bo rzeczywiście czasem jesteśmy tymi, którzy nie podejmują wysiłku zrozumienia  Słowa, choć go niby słuchamy. Innym razem wydaje nam się, że odnaleźliśmy „swoje” Słowo, które będzie od teraz nas prowadzić. Z czasem okazuje się, że to był  jednak słomiany zapał, bo po chwili radości zderzyliśmy się z rzeczywistością, która  nas przygasiła. Uwierzyliśmy, że naszego życia nie da się zmienić, a nasze wady i słabości są nieodłączną częścią nas samych. Poza tym po co się wychylać, skoro inni wokół mają Ewangelię tylko na półce, a nie w sercu… Znajome, prawda? W jeszcze innym czasie, kiedy nam się powodzi i wszystko dobrze się układa, stajemy się głusi na Słowo Boże, bo wydaje nam się, że nie potrzebujemy pomocy „z góry”. Najważniejsze jest jednak to, że w każdej z tych okoliczności naszego życia Jezus nie przestał dawać nam Słowa, lecz wciąż obficie je głosi.

Radykalizm Ewangelii polega przede wszystkim na tym, że ona nie umiera i nie daje mi spokoju w walce z moimi przywiązaniami do świata. Wówczas będę głosić Ewangelię Miłosierdzia, która przemienia człowieka na wzór Prawdziwej Miłości, a nie oderwane od Ewangelii „miłosierdzie”, które może jedynie uczynić mnie duchowo rozlazłym. Cały ten „wysiłek” Boga jest po to, by przygotować nasze serca na Jego Słowo. Będzie je głosił do skutku: „słowo, które wychodzi z ust moich, nie wraca do Mnie bezowocnie, zanim wpierw nie dokona tego, co chciałem, i nie spełni pomyślnie swego posłannictwa” (Iz 55,11).

Jest wiele fragmentów w Ewangelii, które pokazują, na czym polega radykalizm ucznia Jezusa. Będą to przede wszystkim błogosławieństwa z Kazania na Górze (Mt 5,1-12; Łk 6,20-23), ale także wezwania do miłości nieprzyjaciół , które usłyszeliśmy przed chwilą (Mt 5,43-48; Łk 6,27-36), do unikania gniewu wobec krzywdzicieli (Mt 5,21-26), do unikania pożądliwego spojrzenia na kobietę (Mt 5,27-30), do zostawienia ukochanych osób ze względu na Niego czyli Jezusa (Mt 10,34-39; 19;27-30; Mk 10,28-31). Jednaknajbardziej dosłownym i konkretnym przykładem radykalizmu ewangelicznego jest rozmowa Jezusa z bogatym młodym człowiekiem (Mt 19,16-22; Mk 10,17-22; Łk 18,18-23). Na jego pytanie, co ma zrobić, aby osiągnąć życie wieczne, Jezus odpowiada, że ma zachowywać przykazania. Młodzieniec stwierdza, że zawsze je zachowywał. W tej sytuacji Jezus proponuje mu drogę szczególną: wszystko, co posiada, ma oddać biednym, a następnie po porzuceniu dotychczasowego stylu życia ma udać się w drogę razem z Nim. Ma więc zacząć nowy etap życia, ale najpierw musi zostawić swoje dotychczasowe zabezpieczenia i przyzwyczajenia. Jest to zadanie radykalne, ponieważ domaga się skoncentrowania całej egzystencji na Chrystusie. Nie chodzi więc w pierwszej kolejności o przyjęcie nowych zasad, nowych rzeczy, które miałyby zastąpić dotychczasowe, ale wyruszenie w drogę, na której – jak to zwykle zdarza się w drodze- nie wszystko da się przewidzieć i nie wszystko da się zaplanować gdyż istotą tej drogi jest zaufanie Jezusowi.

Niech ten czas wielkiego postu będzie czasem wyruszenia na pustynię żeby być z Bogiem twarzą w twarz. Mapą, która będzie ci pomocna w wędrowaniu niech będzie JEGO SŁOWO. Zostaje już tylko jedno pytanie: Czy jesteś gotowy oddać Mu wszystko i ZAUFAĆ – zakończył kaznodzieja.

Po Mszy św. odbyło się uroczyste przyjęcie Karty END przez dwa małżeństwa. Trzy kolejne małżeństwa przyjęły powołania do posług: do posługi pary odpowiedzialnej za informację w Sektorze Dolnośląskim, do posługi pary informacyjnej oraz posługę pary pilotującej. Bardzo im wszystkim gratulujemy i dziękujemy.

Bardzo ważnym kolejnym punktem naszego dnia skupienia była Droga Krzyżowa. Rozważania do poszczególnych stacji przygotowały wyznaczone ekipy. Razem przeszliśmy, modląc się i zmieniając się przy niesieniu krzyża poprzez kolejne stacje Drogi Krzyżowej wewnątrz kościoła.

Na naszym spotkaniu formacyjnym nie zabrakło też agapy. Cieszyliśmy się wspólnymi rozmowami przy kawie i ciastku. Swoje krótkie wystąpienie miał ks. Andrzej Orzech, który był niedawno w Betlejem  i przywiózł różańce wykonane z drzewa oliwnego przez tamtejszych chrześcijan. Mieliśmy przy tym okazję wspomóc polskie siostry Elżbietanki prowadzące Dom Pokoju w Betlejem. Ks. Andrzej, wspomagając się filmem (link: https://youtu.be/6mnO1__8EHA ) opowiedział nam o trudnej sytuacji materialnej i egzystencjalnej wielu betlejemskich dzieci oraz przedstawił funkcjonowanie tego ośrodka.

Ostatnim, formacyjnym punktem programu dnia skupienia było spotkanie w ekipach mieszanych, a po nich wspólna modlitwa i błogosławieństwo o. Dominika na zakończenie.

Dziękujemy o. Dominikowi , ks. Krzysztofowi oraz wszystkim uczestnikom Wielkopostnego Dnia Skupienia.

Jola i Marcin Pacholarzowie,
Para Sektora Dolnośląskiego

Boże, modlę się za Ukrainę

Wiadomości z samej Ukrainy: w Odessie członkowie ekip żyją prawdziwymi cudami. Rakiety wystrzelone w kierunku osiedli mieszkalnych wpadły do ujścia rzeki i nie spowodowały strat. Czują ochronę Pana Boga z różnych stron, gdyż dotychczas sztorm uniemożliwiał desant z Morza Czarnego W Czerniowcach na razie jest spokojniej.

Jesteśmy wraz z Ukrainą ogromnie wdzięczni za modlitwę różańcową w intencji pokoju. W czwartek e marca również w tej intencji w Kościele Matki Bożej z Lourdes w Warszawie ks. Stanisław Kosiorowski MIC odprawił Eucharystię. Wszystkim, którzy chcieliby poczuć ducha tej modlitwy załączamy nagranie dwóch pieśni właśnie z tej Eucharystii w tym “Boże, modlę się za Ukrainę”, które są śpiewane przez panią Ludmiłę Dudnik w języku ukraińskim.

Tak, jaki nformowali Helena i  Paweł słowa wsparcia i modlitwy płyną z całego świata. My dołączamy słowa z Włoch: 

Dear Beata and Marcin Pinkowscy,
we are Clelia and Gianni Passoni, responsible for Super Region Italy.

On behalf of the Italian equipiers, we express all our regret for the great suffering that this affair is causing everyone.
For now we are close to you in prayer of intercession so that it may first ofall change the heart of each of us and help us to make gestures of kindness towards any brother or sister we meet on our way and to plead for peace for all.

May Our Lady protect you, we embrace you united in prayer Clelia and Gianni Passoni

Cari Beata et Marcin Pinkowscy,
siamo Cleliae Gianni Passoni, responsabili della Super Regione Italia. A nome degli equipiers italiani esprimiamo tutto il nostro rammarico per latanta sofferenza  che questa vicenda sta provocando a tutti. Per ora vi siamo vicini nella preghiera di intercessione perchè possa primadi tutto cambiare il cuore di ognuno di noi e ci aiuti a compiere gesti dibontà verso qualsiasi fratello o sorella che incontriamo sulla nostrastrada  e per supplicare pace per tutti. Nostra Signora vi protegga , un abbraccio uniti nella preghiera Clelia eGianni Passoni

Drodzy Beato i Marcinie Pinkowscy,
Jesteśmy Clelia i Gianni Passoni, odpowiedzialni za Super Region Włochy. W imieniu włoskich ekip wyrażamy cały nasz żal z powodu wielkiego cierpienia, jakie ta sprawa powoduje dla wszystkich.Teraz jesteśmy blisko Was w modlitwie wstawienniczej, aby przede wszystkim odmieniła serce każdego z nas i pomogła nam czynić gesty życzliwości każdemu spotkanemu na naszej drodze bratu lub siostrze i wypraszać pokój dla wszystkich. Niech Matka Boża was chroni, obejmujemy was zjednoczeni w modlitwie.
Cleliai Gianni Passoni Łączymy sięw modlitwie różańcowej.

Beata i Marcin Pińkowscy
para odpowiedzialna Regionu 2

Od nowa, w stronę małżeństwa chrześcijańskiego – rozpoczęcie nowego roku formacyjnego w Sektorze Dolnośląskim

W sobotę 11 września, we wrocławskiej franciszkańskiej parafii pw. Św. Antoniego, mogliśmy się spotkać z innymi małżeństwami należącymi do ruchu Équipes Notre-Dame, jak również z naszymi doradcami duchowymi. Wspaniale było zobaczyć się tym razem nie on-line, ale na żywo. Mogliśmy spotkać dawno niewidzianych znajomych i poznać nowych członków ekip.  Dowiedzieliśmy się, że obecnie na terenie Sektora Dolnośląskiego jest 19 ekip (84 małżeństwa), które spotykają się we Wrocławiu, Polkowicach, Jeleniej Górze, Wałbrzychu i Jelczu-Laskowicach.

Uczestniczyliśmy w adoracji Najświętszego Sakramentu oraz Eucharystii, w czasie której homilię nawiązującą do encykliki papieża Franciszka pt. Laudato Si’ wygłosił o. Dominik Banaś OFM. Ojciec przypomniał „Pieśń słoneczną” św. Franciszka wyrażającą pochwałę stworzenia („Pochwalony bądź, Panie mój, ze wszystkimi Twymi stworzeniami…”).   

Następnie spotkaliśmy się w salkach parafialnych, gdzie Jolanta i Marcin Pacholarzowie (para odpowiedzialna za Sektor Dolnośląski END) przekazali nam wiadomości z naszego super-regionu, który obejmuje ekipy nie tylko w Polsce, ale także na Słowacji, Węgrzech, i na Białorusi. W regionie Polska Europa Środkowa jest obecnie 299 ekip. Jola i Marcin Pacholarzowie podzielili się z nami także przemyśleniami odnośnie hasła nowego roku formacyjnego, które brzmi „Małżeństwo chrześcijańskie – zaczyn odnowy rodziny i społeczeństwa”.

Otrzymaliśmy też materiały formacyjne zaproponowane przez ekipy na rok 2021/2022, a opracowane przez odpowiedzialnych super regionu Portugalskiego. Wszyscy obecni mogli również zapoznać się z finansami naszego sektora oraz opracowany właśnie przez ekipę ds. komunikacji nowy jednolity wzór identyfikacji wizualnej ekip (plakaty, ulotki informacyjne END).

Tym razem, dzięki spotkaniu na żywo, mogliśmy nawiązać bliższe relacje podczas symbolicznego posiłku – przy kawie, herbacie i ciastku, czego brakowało nam podczas zeszłorocznych spotkań w czasie pandemii. Spotkanie zakończyliśmy wspólną modlitwą w intencji Ruchu, oraz odmówieniem modlitwy Magnificat.

W godzinach popołudniowych odbyła się natomiast sesja dla par odpowiedzialnych oraz łącznikowych, podczas której przypomniano jak powinno wyglądać spotkanie ekipy, jaka jest rola pary odpowiedzialnej, oraz łącznikowej a także doradcy duchowego.

Mamy nadzieję, że w rozpoczętym właśnie roku formacyjnym będziemy mogli się spotykać zarówno na spotkaniach ekipy jak i sektora, a nie tylko oglądać on-line. Dopiero kiedy spotkań na żywo zabrakło, mogliśmy się przekonać jak naprawdę są one dla nas budujące!

Jadwiga i Michał z Wrocławia

Jakie jest miejsce mężczyzny w Kościele? – panel

Rok Świętego Józefa zainspirował nas do rozważań właśnie o Opiekunie Pana Jezusa. Św. Józef znalazł swoje miejsce w Świętej Rodzinie przytulony do Maryi trzyma Jezusa na swoich kolanach. A jakie jest miejsce w rodzinie i w Kościele współczesnego mężczyzny? Jakie zarzuty wobec Kościoła mają mężczyźni? Jak mogą służyć w Kościele? Jak mężczyzna może pomagać żonie przeżywać macierzyństwo? Jaki model rodziny jest najlepszy: patriarchat, czy partnerstwo? Panel dyskusyjny prowadzi o. Jozue Szymański OFM, a w dyskusji biorą udział dwa małżeństwa z różnym stażem małżeńskim i posługujące w różnych wspólnotach. Mamy nadzieję, że pytania i treści poruszane w panelu skłonią Was do refleksji i dyskusji.

Link do nagrania: https://youtu.be/mU9nxmb2IQ4

Region 3

“Weź Maryję, Naszą Panią, do siebie”…

Z takim hasłem w sercach pielgrzymowaliśmy w tym roku do Matki Bożej Kalwaryjskiej. Mimo, że 22 maja nie mogliśmy się licznie spotkać w Bazylice w Kalwarii Zebrzydowskiej to wierzymy, że zjednoczyliśmy się w modlitwie. Do pielgrzymki przygotowywaliśmy łącząc się duchowo i on-line codziennie o godzinie 20.50 na krótkiej modlitwie – nowennie do Matki Bożej Kalwaryjskiej.

Podczas Eucharystii o. Jozue zachęcił nas do tego, żeby obecność Matki Bożej i Jezusa przeniknęła naszą codzienność. Żebyśmy nie poprzestali na zaproszeniu Ich do pięknego pokoju gościnnego, który będzie zamknięty i który będziemy odwiedzać jak będziemy mieli czas. Abyśmy mieli odwagę zaprosić Ich do salonu, kuchni, sypialni – do tego co nas cieszy i trapi. czytaj dalej…

Chrześcijański sens cierpienia

Polkowice przywitały nas słońcem. W niezbyt dużym, przytulnym kościele pw. Michała Archanioła, nieopodal  Rynku, odbył się Wielkopostny Dzień Skupienia. Pierwszy z dwóch takich dni przewidzianych w tym roku w Sektorze Dolnośląskim. Wszystko mogło mieć miejsce dzięki   serdeczności  proboszcza ks. Jarosława Święcickiego (Doradcy Duchowego Ekipy P1) oraz otwartości ks. Andrzeja Godynia, który chętnie zgodził się przyjechać i wygłosić dla nas naukę wielkopostną. Mszy Świętej przewodniczył  O. Dominik Banaś, Doradca Duchowy Sektora. W przygotowanie tego wydarzenia z dużym zaangażowaniem włączyły się małżeństwa polkowickich ekip, które poprowadziły Adorację Najświętszego Sakramentu oraz  piękną oprawę muzyczną.  Przy tej okazji bardzo  wszystkim dziękujemy.
Po Adoracji nastąpiła  Eucharystia, w czasie której przyszedł czas na głoszenie nauki.

Ks. Andrzej Godyń na początku przypomniał, że sens Wielkiego Postu to nawrócenie. Po czym kontynuował w oparciu o czytania z dnia. Poniżej przytaczamy, może nie dosłownie, ale  zanotowane myśli z wygłoszonego słowa.
Każdy ma jakiś grzech, jakiś wstyd ale Pan Bóg to wrzuci w „głębiny morskie”. Bóg jest z nami  w przymierzu i nas wyzwoli jeżeli nie zapomnimy o wierności. Chrześcijanin ma pamiętać, że Pan w Twoim życiu zrobił wielkie rzeczy. Bóg jest Bogiem, który  ratuje, leczy Twoje choroby. Bóg nie zapamiętuje się w sporze. Gniew jest przymiotem Boga ale nie złość, czy nienawiść. Ten gniew jest w pewnym sensie naturalny, bo to odrzucenie miłości kiedy Go człowiek lekceważy. Ale On nie płonie gniewem na wieki.
Bóg jest ojcem, rodzicem. Nie płonie gniewem na wieki, bo jest rodzicem, bo nie postępuje według naszych grzechów.
Chrześcijanie ciągle uczą się, że Bóg jest miłosierny i chce abyśmy też byli miłosierni.

Następnie rekolekcjonista stwierdził, że przechodzimy do następnego etapu.
Tym etapem była druga część nauczania o temacie wiodącym: Chrześcijański sens cierpienia.
Udało nam się zanotować następujące myśli kaznodziei.
Trzeba mieć dużo „zuchwałości” w sobie aby mówić o cierpieniu samemu nie cierpiąc. Ale Duch Święty sprawia, że słowa kapłana nam mają coś powiedzieć. (Dobrze jest modlić się o to przed spowiedzią, a nawet przed nauką-kazaniem np. w czasie Eucharystii).

Żyjemy w czasach przyspieszonej laicyzacji. Telewizja, internet, smartfony, gry komputerowe. Wszystko co kiedyś było jakieś formalne, to dla tych młodych ludzi odchodzi: np. niedzielna Msza św. – nawet jak ktoś stał pod kościołem. Uczcie dzieci modlitwy.

Czym się różnimy od świata? Że w centrum naszej wiary jest Krzyż.
A świat współczesny odcina się od wszelkiej niewygody, braku przyjemności, cierpienia. Świat zawęża życie do doczesności. Ewentualnie iluzorycznie wierzymy w miłosierdzie Boga.
Ludzie myślą, że grzech nie ma konsekwencji zła. Że jak coś chcę, to jest to od razu dobre, bo ja tak chcę. Np. eutanazja jest przedstawiona jako ulga w cierpieniu temu człowiekowi. Natomiast jeżeli wprowadzimy coś jako prawo, to możemy spowodować, że będziemy usuwać tych, których nie chcemy- np. opieka nad chorym może być dla nas niewygodna. Jeżeli wprowadzamy, że nasze życie musi mieć jakąś „jakość”- to może sprawiać, że będziemy eliminować życie, które jest słabsze od nas.

Jeżeli ktoś relatywizuje prawdę i mówi:” każdy ma swoją prawdę” – to w rzeczywistości stwarza „prawa dżungli”. W dżungli każdy ma swoją prawdę ale zawsze zwycięża lew. Czyli młody, wykształcony, bogaty – mogący eliminować słabego, chorego, nienarodzonego itp. On też nie widzi, że jest manipulowany –„bo cierpienie to długi ból, którego nie chcę”.

Dla nas Krzyż ma największy sens. Dlaczego Bóg pozwala na straszne krzywdy, które się dzieją ? Możemy odpowiedzieć: nie wiem. Ale jak Bóg przyszedł na ziemię to wziął te winy na siebie.
Krzyż ma sens. Od Krzyża uczymy się miłości. Jezus nie chce aby zatrzymać sens cierpienia na Krzyżu. Miarą miłości jest to co jestem gotów oddać, co jestem gotów poświęcić.
Bóg daje ci męskość , daje ci  kobiecość. Uczymy się jak się sobie oddawać, jak się przyjmować, mamy na to całe życie.
Przedziwna jest miłość matki do dziecka, która jest w stanie wszystko znieść dla dziecka. Tam gdzie jest prawdziwa miłość tam jest gotowość ponoszenia kosztów, ponoszenie jakiejś straty- w darze.
Jezus leczy chorych, nie chce cierpienia ale to nie jest tak, że cierpienie nie ma sensu. Miłość wyraża się w ofierze. Jezus oddaje swoje życie z miłości.

Jezus robi to dla nas. Słowo Boże nas uczy, ze jest związek między złem, a konsekwencją, czyli cierpieniem. Jeden czyni zło, a drugi cierpi. Ale też dobro czynione przez kogoś sprawia dobro innym.

Ale Jezus bierze na siebie konsekwencje zła. „Zatrzymuje te kostki domina zła” – przez Krzyż. Jeżeli mnie naprawdę kochasz, będziesz niósł ze mną ten Krzyż. (Niektórzy święci to przyjmują na siebie.)

Jezus pozwala w jakiś sposób uczestniczyć nam w zbawieniu świata poprzez cierpienie. Ono jest odkupieńcze. Ma sens. Ono przynosi odkupienie. I my różnimy się dzięki temu od świata.

Czasami cierpienie jest tym „dnem”, przy którym człowiek zaczyna rozumieć sens swojego życia.

I nie wolno nam zazdrościć światu, bo oni nie są szczęśliwsi od nas dlatego, że unikają cierpienia. Mamy całe życie aby się tego uczyć. Też przy pomocy matki Bożej Bolesnej. Zakończył rekolekcjonista.

Zanotowali: Jola i Marcin Pacholarzowie

Rozpoczęcie Roku Formacyjnego 2020–2021 w Sektorze Dolnośląskim

 W sobotę, 5 września 2020 r. we wrocławskiej parafii pw. św. Antoniego z Padwy, małżeństwa należące do Équipes Notre-Dame z Wrocławia, Brzegu, Polkowic, Wałbrzycha i Jeleniej Góry rozpoczęły nowy rok formacyjny pod hasłem Małżeństwo – Sakrament Misji.

Była wspólna Adoracja Najświętszego Sakramentu i wspólna Eucharystia koncelebrowana przez opiekunów duchowych naszych ekip z terenu Dolnego Śląska.

Ojciec Dominik Banaś OFM wygłosił homilię w nawiązaniu do Ewangelii z dnia (Łk 6, 1–5) o tym, że Chrystus jest Panem Szabatu i o odpoczynku po pracy, było także nawiązanie do duszpasterskiego hasła  Kościoła w Polsce na obecny rok: Wielka Tajemnica Wiary.

     

  Po Eucharystii para odpowiedzialna za Sektor Dolnośląski END, Jolanta i Marcin Pacholarzowie,  zaprosili nowe małżeństwa do pełnienia posług par łącznikowych, par informacyjnych, a także pary odpowiedzialnej za informacje o Ruchu END na terenie Dolnego Śląska, jak również pary odpowiedzialnej za finanse i rozprowadzanie materiałów formacyjnych END w Sektorze Dolnośląskim.

  Po Adoracji i Eucharystii zaplanowano wspólną agapę, a następnie konferencję ojca Jozuego Szymańskiego OFM (doradcy duchowego Regionu 3 END) na temat charyzmatu Ekip Notre-Dame. Otrzymaliśmy nowe drukowane materiały formacyjne na rok 2020/21 „Małżeństwo – sakrament misji.”  Pary odpowiedzialne ekip i pary łącznikowe wysłuchały konferencji na temat roli pary odpowiedzialnej, roli pary łącznikowej oraz istotnych części spotkania ekipy.

     

Jak powiedział o. Jozue: „Nie powinniśmy bać się poświęcać dużo czasu na formację, bo to wyda konkretne owoce.” Tak więc do dzieła! Przed nami odkrywanie sakramentu małżeństwa jako misji!

Jadwiga i Michał

Zakończenie roku formacyjnego w Sektorze Dolnośląskim

     Małżeństwa z Sektora Dolnośląskiego END, 6 czerwca 2020 r., uczestniczyły we wspólnej Eucharystii we franciszkańskiej parafii pw. św. Antoniego we Wrocławiu. Po trzech miesiącach spotkań ekip jedynie za pośrednictwem wideokonferencji, mieliśmy możliwość wspólnej modlitwy! Część małżeństw łączyła się z nami za pośrednictwem transmisji internetowej.

     Po Mszy św. trzy małżeństwa po raz pierwszy przyjęły Kartę Équipes Notre-Dame, a kończąca posługę Para Sektora Dolnośląskiego – Monika i Marcin Konopkowie podziękowali tym, którzy wspomagali ich przez ostatnie trzy lata.

     Na koniec, Para Odpowiedzialna za Region Trzeci naszego Super-Regionu END – Anna i Leszek Gerste – powierzyła małżeństwu – Jolancie i Marcinowi Pacholarzom – pełnienie roli nowej Pary Sektora Dolnośląskiego END.

     Jola i Marcin wyrazili nadzieję, że po wakacjach będziemy mogli spotkać się już w większym gronie z okazji rozpoczęcia nowego roku formacyjnego Équipes Notre-Dame w naszym sektorze.

Jadwiga i Michał

  

Rekolekcje “Obowiązek zasiadania” Czerna 14-16.02.2020

W dniach 14.02-16.02 mieliśmy ogromną przyjemność uczestniczyć w rekolekcjach „Obowiązek Zasiadania – narzędzie budowania jedności małżeńskiej”. Gdy tylko znaleźliśmy się u stóp malowniczo położonego Domu Pielgrzyma w Czernej, w pobliżu Krzeszowic,  zostaliśmy powitani przez bliskich naszym sercom (nasza para prowadząca z czasów pilotażu): Bernadettę i Piotra Dylów, oraz Krzysztofa Siudzińskiego, który wraz z małżonką, Marią, odpowiedzialny jest za Sektor Śląski. Niestety, z powodu sezonu grypowego Jego żona była nieobecna. Cała ta wspaniała czwórka miała za zadanie przybliżyć nam tematykę jakże ważnego punktu wysiłku, jakim jest zasiadanie. czytaj dalej…

Płodność w powołaniu małżeńskim

Zapraszamy na konferencję on-line (webinar) pt. “Płodność w powołaniu małżeńskim” w sobotę 9 maja godz. 20:00, którą wygłosi doradca duchowy wrocławskiej ekipy W3 ks. Piotr Milewicz. Konferencja poruszy tematykę antykoncepcji w kontekście nauczania Kościoła.

Temat dotyczy każdego małżeństwa, w szczególności małżeństwa katolickiego. Często nie zdajemy sobie sprawy, że być może nie do końca znamy magisterium w tym aspekcie.  Bardzo więc zachęcamy do uczestnictwa!

Plan:

  • o ruchu Equipes Notre-Dame (Monika i Marcin Konopkowie)
  • konferencja “Płodność w powołaniu małżeńskim” (ks. Piotr Milewicz)
  • Naturalne Planowanie Rodziny – praktyczne problemy (Joanna Bober)

Kliknij tu aby zarejestrować swoje uczestnictwo (z możliwością zadawania pytań – limit 50 osób)

Dodatkowo, dla tych dla których nie starczy miejsca, przez na żywo i potem na nagraniu YouTube:
https://youtu.be/Tf54gtKOcnE

Prosimy Pary Sektorów o rozesłanie informacji o tym wydarzeniu do swoich ekip.
Wydarzenie jest otwarte dla wszystkich, również osób spoza ruchu – można więc udostępniać znajomym.

Zaproszenie na Facebooku:
Zaproszenie na Facebooku

Do zobaczenia!

Jesteśmy Super-Regionem międzynarodowego ruchu duchowości małżeńskiej Equipes Notre-Dame, którego celem jest pomaganie małżeństwom chrześcijańskim w pełnym przeżywaniu ich sakramentu małżeństwa.

DOŁĄCZ DO NAS

Małżonków zainteresowanych Ruchem oraz pragnących dołączyć do nas prosimy o kontakt:
end@end.org.pl
wielkopolska@end.org.pl
kujawy@end.org.pl
mazowsze@end.org.pl
lodz@end.org.pl
podlasie@end.org.pl
dolny-slask@end.org.pl
slask@end.org.pl
malopolska@end.org.pl

Liturgia dnia: