7 grudnia 2024 r. w parafii pw. św. Ap. Piotra i Pawła w Czyżewie spotkały się małżeństwa z Sektora Podlaskiego, aby świętować 77. rocznicę przyjęcia Karty Équipes Notre-Dame.
Na początku naszego spotkania po zapaleniu świecy i powitaniu zebranych Maria i Zdzisław Jurkiewiczowie para odpowiedzialna za nasz Sektor przypomniała, że Karta END została przyjęta 8 grudnia 1947 roku i stanowi rzeczywisty akt założycielski Ruchu. Znajdujemy w niej pierwotną intuicję zawartą w duchu i metodach, które na zawsze są charakterystyczne dla Équipes Notre-Dame. Karta jest więc fundamentalnym odniesieniem i to dlatego ciągle powinniśmy do niej wracać i zgłębiać jej treść.
Następnie Maria i Zdzisiu omówili to, co się zadziało w naszym Sektorze od rozpoczęcia roku formacyjnego do Święta Karty. Poinformowali m.in. o tym, że 4 października rozpoczęli modlitwę za poszczególne małżeństwa z naszego Sektora – modlitwa za jedno małżeństwo trwa jeden tydzień. Ofiarowują też jedną Mszę św. w danym tygodniu za to małżeństwo. Do modlitwy zapraszają całą ekipę. Wspomnieli też o spotkaniach informacyjnych, które odbyły się w Nidzicy, Grajewie i Kolnie. Efektem tych spotkań jest to, że w listopadzie odbyło się już pierwsze spotkanie pilotażowe ekipy Nidzica i spotkanie przedpilotażowe z trzema małżeństwami w Grajewie. Po czym opowiedzieli o przygotowaniach do obchodów 10. rocznicy powołania Sektora Podlaskiego. Poinformowali również o tym, że otrzymaliśmy prezent na 77. rocznicę Święta Karty Équipes Notre Dame – biografię ks. Henri Caffarela, której autorem jest Jean Allemand. Książka ma tytuł „Henri Caffarel – człowiek pochwycony przez Boga”. Jest to owoc pracy głównie Helenki i Pawła Kukołowiczów. Tekst książki na razie dostępny jest tylko na naszej stronie internetowej. Następnie przypomnieli o rekolekcjach, które odbędą się na wiosnę w WSD w Łomży, a także o tym, że 8 grudnia trwamy na 24 godzinnej Modlitwie orędowniczej z ks. Caffarelem.
Podczas spotkania wygłoszone były dwie konferencje. Pierwszą konferencję „O modlitwie osobistej” wygłosił ksiądz Krzysztof Karwowski – proboszcz tutejszej parafii i doradca duchowy pilotowanej ekipy Czyżew. Na wstępie stwierdził, że symbolem modlitwy jest Namiot Spotkania, o którym jest mowa w Księdze Wyjścia, rozdział 33. Trzeba odejść od obozu życia (spraw codziennych) wejść do namiotu spotkania i stanąć z Bogiem twarzą w twarz. Przedstawił wskazówki do modlitwy osobistej. Zwrócił uwagę na to, abyśmy korzystali podczas niej także z tekstów opracowanych przez Kościół, np. odmawiali pacierz. Powinniśmy mieć stałą formę, porę i miejsce modlitwy. Nie zachęcał do tego, by podczas niej korzystać z telefonu komórkowego. Polecił, aby nie rezygnować ze starych modlitewników oraz modlić się modlitwami świętych, np. o. Pio – „Pozostań ze mną Panie, Twoja obecność jest mi konieczna…”, psalmami, np. Psalmem 131 – „Panie, moje serce się nie pyszni i oczy moje nie są wyniosłe…” Poradził, aby kiedy nie chce nam się modlić działać naprzeciw – wydłużyć modlitwę, gdyż jak stwierdził – zaczynamy się modlić, kiedy przestajemy liczyć czas.
Drugą konferencję – „Powołani do komunii z Chrystusem” wygłosił ks. Dariusz Nagórski doradca duchowy ekipy Ł3. Oparł się w niej na tematach z naszego podręcznika. Przeanalizował każdy temat, odwołując się do fragmentów Ewangelii o drodze uczniów do Emaus. Mówił o ich wątpliwościach, doświadczeniach, poczuciu porażki i radości serca po ostatecznym rozpoznaniu Jezusa. Podobna niepewność i dezorientacja jest w drodze naszej wiary, a dopiero poznanie Jezusa i bycie z nim w komunii daje nam siłę i moc do radości życia. Ksiądz podkreślił wartość komunii z Jezusem, Eucharystii, która przekształca nasze doświadczenia w moc wiary, pozwala cieszyć się pełnią życia. Bóg czeka na nasze zaproszenie. Zawsze znajduje sposób, aby objawić się w naszym życiu. Nasze porażki chce przekształcić w moc, którą nam daje. W konferencji ks. Dariusz mówił też o swoich osobistych doświadczeniach ze spotkania z ludźmi i ich komunii z Bogiem. Opowiadał o osobie chorej na nowotwór, która oddała cierpienie Jezusowi, zaufała i otrzymała łaskę nieodczuwania fizycznego bólu. Na zakończenie konferencji powiedział – Wspólnota jest jak paliwo, które zasila naszą przyjaźń z Jezusem – w ten sposób podkreślił znaczenie wspólnoty w naszym powołaniu do komunii z Chrystusem.
Ważnym punktem spotkania było dzielenie się w grupach mieszanych. Tematem do rozważania i rozmowy był „sekret modlitwy osobistej”. Jak zwykle w czasie takich spotkań więcej otrzymujemy niż możemy dać. Usłyszeliśmy głębokie świadectwa modlitwy, a przede wszystkim adoracji Jezusa i Eucharystii w bardzo trudnych życiowych momentach.
Mszę Św. poprzedziła osobista adoracja Jezusa ukrytego w Najświętszym Sakramencie. Odbywała się ona w ciszy. Rozważając Ewangelię wg św. Mateusza (9, 35 – 10, 1. 5a. 6-8) – Jezus lituje się nad znękanymi szukaliśmy odpowiedzi na pytania, m.in.: Czy ufam Jezusowi? Czy chcę Go wprowadzić do tych przestrzeni życia, w których czuję się bardzo samotny i bezradny? Myśląc o bliskich, którzy najbardziej mnie potrzebują, czy wierzę, że mogę im pomóc?
Mszy Św. przewodniczył ks. Grzegorz Karwowski, koncelebrowali doradcy duchowi ekip: ks. Romuald Ciesielski, ks. Łukasz Polkowski oraz ks. Adam Sierzputowski, który wygłosił homilię. Ksiądz Krzysztof Karwowski pełnił posługę miłosierdzia w sakramencie pokuty i pojednania. W oprawę muzyczną był zaangażowany zespół Eufonia. Po Komunii św. ekipa Białystok-Kobylin po raz pierwszy przyjęła Kartę. Na pary pilotujące zostali powołani Wioletta i Darek Słomińscy oraz Wiesia i Kaziu Denert.
Spotkanie zakończyło się odmówieniem Koronki do Bożego Miłosierdzia i wspólnym zdjęciem. Z radością zauważyliśmy wiele nowych twarzy, co świadczy o ciągłym rozwoju naszego Ruchu.
Ekipa Łomża3
Foto: Amanda Kostro, Kazimierz Łupiński
