W sobotę, 18 marca, w Parafii Matki Bożej Fatimskiej na Małym Płaszowie w Krakowie odbył się Wielkopostny Dzień Skupienia dla małżonków Sektora Małopolska A. Był to dzień pełen refleksji, modlitwy, świadectw, który pozwolił uczestnikom na głębsze przeżywanie Wielkiego Postu i pogłębienie relacji z Bogiem oraz małżonkiem.
Dzień rozpoczął się konferencją wygłoszoną przez księdza Mirosława Socałę – Doradcę Duchowego z z Ekipy XII. W pierwszej części spotkania, kapłan wprowadził uczestników w tematykę wielkopostnego dnia skupienia, koncentrując się na punktach wysiłku. Zastanawialiśmy się, czym jest prawdziwe szczęście i jakiego szczęścia pragniemy – tego ziemskiego, które oferuje chwilowe przyjemności, czy wiecznego, opartego na głębokim zjednoczeniu z Bogiem? Ks. Mirosław wyjaśnił, że punkty wysiłku, które podejmujemy w codziennym życiu, mają na celu kształtowanie właściwych postaw i przybliżenie nas do szczęścia. Reguła życia jest sposobem długomyślenia – podejmując ją, powinniśmy zawsze rozważać jej długofalowy skutek. Wskazówki te mają być dla nas drogowskazem, pomagającym w zagospodarowywaniu naszej słabości.
Po konferencji przyszedł czas na świadectwa. Jako pierwsi swoje doświadczenia podzielili się Basia i Kuba z Ekipy XI, którzy opowiedzieli o znaczeniu dziesięciny i zaufania Panu Bogu. Ich świadectwo ukazało, jak ważne jest oddanie wszystkiego Bogu – także finansów – i jak ogromne błogosławieństwo płynie z tego, że możemy zaufać w Jego prowadzenie. Kolejne świadectwo powiedzieli Marysia i Bartek z Ekipy II. Mówili o mocy modlitwy osobistej, ale też o trudnościach związanych z wygospodarowaniem dogodnego czasu na nią. W końcu Jurek z Ekipy I podzielił się swoim doświadczeniem postu.
Następnie uczestnicy podzielili się na trzy grupy, w których rozważaliśmy tematy związane z naszym powołaniem do małżeństwa oraz dzieliliśmy się pracą nad indywidualną i małżeńską duchowością. Efektami tych rozważań podzieliliśmy się na forum wspólnoty. Była to chwila refleksji nad tym, jak w codziennym życiu małżonkowie starają się realizować swoje powołanie i jak punkty wysiłku wpływają na ich relacje. To był bardzo owocny czas, pełen szczerych rozmów i wspólnego szukania odpowiedzi na ważne pytania dotyczące małżeństwa i życia duchowego.
Po intensywnych rozmowach nadszedł czas na posiłek. Wszyscy uczestnicy zasiedli do wspólnego stołu, gdzie czekał na nich pyszny, ciepły żurek oraz słodkie dary, które przynieśli małżonkowie. To był doskonały moment na luźne rozmowy, a także na nawiązywanie więzi i budowanie relacji między małżonkami z różnych ekip. Smakowite jedzenie sprzyjało integracji i umocnieniu wspólnoty.
Po posiłku przyszedł czas na Adorację Najświętszego Sakramentu. W tej szczególnej chwili ciszy i modlitwy każdy mógł wpatrywać się w obecność Jezusa i złożyć Mu swoje intencje. Adoracja częściowo odbywała się w ciszy, a częściowo przy śpiewie. Dla chętnych była to również okazja do skorzystania z Sakramentu Pokuty i pojednania.
Spotkanie zakończyła uroczysta Msza Święta, koncelebrowana pod przewodnictwem ks. Piotra Ryby, Doradcy Duchowego naszego Sektora. Kazanie wygłosił ks. Stanisław Mieszczak SCJ, Doradca Ekipy I podczas którego przybliżył nam znaczenie Roku Jubileuszowego, zwanego także Rokiem Świętym. To szczególny czas łaski, który ma na celu pogłębienie naszego życia duchowego i nawrócenia oraz odnowienia więzi z Bogiem. Odwołał się do słów Jezusa z Ewangelii: „Bądźcie doskonali, jak doskonały jest wasz Ojciec niebieski.” Rozważaliśmy, czym jest doskonałość w kontekście małżeństwa i życia duchowego, jak grzech wpływa na zmianę naszych ideałów oraz o potrzebie odnowy i odpustu.
Małżonkowie włączyli się aktywnie w przygotowanie Liturgii – czytania, modlitwę wiernych, procesję z darami i śpiew co wzmocniło poczucie wspólnoty i zaangażowania w życie Kościoła.
Wielkopostny Dzień Skupienia Sektora Małopolska A był dniem pełnym duchowych refleksji, modlitwy i dzielenia się doświadczeniem małżeństwa i wiary. Każdy uczestnik miał okazję pogłębić swoje życie duchowe, wzmocnić relację z małżonkiem oraz doświadczyć obecności Boga w sakramentach i wspólnocie. Był to czas, który pozwolił na odnowienie sił duchowych, przemyślenie własnej drogi powołania i zbliżenie się do Boga w atmosferze modlitwy i wspólnego przeżywania wiary.
